1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:26,527 --> 00:00:33,283
(เคทูเป็นภูเขาที่สูงสุด
เป็นอันดับสองของโลก)

4
00:00:33,367 --> 00:00:38,247
(ในปี 2021 นักปีนเขาหลายคน
พยายามสร้างประวัติศาสตร์)

5
00:00:38,330 --> 00:00:42,501
(เพื่อจะเป็นนักปีนเขาคนแรก
ที่พิชิตยอดเขาในฤดูหนาว)

6
00:00:57,724 --> 00:01:00,811
ผมอยากพูดให้คนอื่นรับรู้
ช่วยบันทึกเสียงผมด้วย

7
00:01:00,894 --> 00:01:03,230
ผมกังวลมากเรื่องความปลอดภัยของผู้คน

8
00:01:06,525 --> 00:01:08,443
เชอร์ปาก็เป็นแค่คนธรรมดาน่ะ

9
00:01:08,527 --> 00:01:11,113
สถานการณ์แบบนี้เราโทษพวกเขาไม่ได้

10
00:01:14,116 --> 00:01:17,369
ผมไม่ได้โทษพวกเขาเลย
แต่ผมโทษพวกคุณต่างหาก

11
00:01:17,828 --> 00:01:20,706
ตอนนี้เราอยู่ในสถานการณ์
ที่ย่ำแย่อย่างแท้จริง

12
00:01:20,789 --> 00:01:22,082
ช่วยหน่อย นะๆๆ

13
00:01:26,795 --> 00:01:29,715
เต็นท์ก็ไม่มี อาหารก็ไม่มี

14
00:01:29,798 --> 00:01:34,803
และผมว่าคืนนี้
ต้องมีคนตายกันบ้างแหละ

15
00:01:49,484 --> 00:01:50,694
(จิตพิชิตเขา)

16
00:01:51,195 --> 00:01:52,362
กล้องบี

17
00:01:52,446 --> 00:01:53,822
(สองเดือนก่อน)

18
00:01:53,906 --> 00:01:55,240
แหม เก่งนะเนี่ย

19
00:01:56,658 --> 00:01:58,535
ตอนนี้คุณมีโอกาส

20
00:01:58,619 --> 00:02:01,914
จะเป็นคนแรกในโลก
ที่ขึ้นไปบนนั้นในฤดูหนาว

21
00:02:01,997 --> 00:02:04,166
ขึ้นไปพิชิตยอดเขาเคทู

22
00:02:05,375 --> 00:02:08,794
เวลาเดินทางแบบนี้
คุณคิดถึงความตายบ่อยไหม

23
00:02:09,253 --> 00:02:11,381
(จอห์น สนอร์รี
นักปีนเขาผาดโผน - ไอซ์แลนด์)

24
00:02:11,465 --> 00:02:14,801
เวลาผมเดินทางแบบนี้

25
00:02:16,011 --> 00:02:17,804
ความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อมเป็นธรรมดา

26
00:02:18,472 --> 00:02:19,306
และ…

27
00:02:19,765 --> 00:02:22,643
เราแค่หวังว่าจะยืนให้ได้

28
00:02:22,726 --> 00:02:24,728
พูดยังไงนะ… ตั้งตัวตรงน่ะ

29
00:02:24,811 --> 00:02:29,191
และแค่รู้สึกภูมิใจในช่วงเวลานั้น

30
00:02:45,666 --> 00:02:46,792
ฮัลโหล

31
00:02:49,670 --> 00:02:51,129
ผมยังไม่ตาย

32
00:02:51,922 --> 00:02:54,466
แต่ให้ผมวัดชีพจรคุณดีไหม

33
00:02:59,429 --> 00:03:03,600
(ลีน่า โมอีย์
ภรรยาของจอห์น)

34
00:03:03,684 --> 00:03:07,062
ฉันรู้ว่ากีฬาประเภทนี้มีความเสี่ยง

35
00:03:08,397 --> 00:03:12,651
แต่ถึงเขาจะชอบทำกิจกรรมกับครอบครัว

36
00:03:12,734 --> 00:03:15,821
และอยากเป็นเหมือนคนทั่วไป
เขาก็ต้อง…

37
00:03:17,906 --> 00:03:20,492
ไปใช้ชีวิตแบบเสี่ยงอันตราย

38
00:03:25,497 --> 00:03:27,499
ครอบครัวเราค่อนข้างใหญ่

39
00:03:28,417 --> 00:03:29,710
มีลูกหกคน

40
00:03:31,336 --> 00:03:36,175
แต่อยู่บ้านแล้วใจเขาก็ฟุ้งซ่าน

41
00:03:40,762 --> 00:03:42,472
บางทีก็เหมือน…

42
00:03:43,974 --> 00:03:45,767
เวลาคนเราทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่

43
00:03:45,851 --> 00:03:49,855
ผลกระทบก็มาตกที่ครอบครัว
ที่รอคอยเขาอยู่

44
00:03:54,276 --> 00:03:58,822
แต่พวกนักปีนเขาเสพติด
ความตื่นเต้นในการพิชิตยอดเขา

45
00:04:01,617 --> 00:04:05,078
หนึ่งในภูเขาลูกแรกๆ ที่ผมปีน

46
00:04:05,162 --> 00:04:07,372
คือมองบลังค์ในปี 2011

47
00:04:10,000 --> 00:04:13,253
ผมจำตอนที่ยืนอยู่บนยอดเขาได้

48
00:04:15,422 --> 00:04:18,300
ตอนนั้นผมรอ
ให้เกิดความรู้สึกบางอย่าง

49
00:04:20,260 --> 00:04:21,803
แต่ก็ไม่รู้สึกอะไรเลย

50
00:04:26,183 --> 00:04:30,646
แต่พอลงจากเขา
และโพสต์ห้ารูปลงเฟซบุ๊กเท่านั้นแหละ

51
00:04:32,022 --> 00:04:33,524
ถึงเกิดความรู้สึกขึ้น

52
00:04:46,912 --> 00:04:51,333
(มาดริด สเปน)

53
00:04:55,420 --> 00:04:57,214
ฉันเป็นนักข่าวสายกีฬา

54
00:04:58,173 --> 00:05:01,134
ฉันทำข่าวเกี่ยวกับ
การเดินทางพิชิตยอดเขา

55
00:05:01,218 --> 00:05:03,679
(แองเจลา เบนาวิเดส นักเขียนข่าวกีฬา
เอกซ์พลอเรอร์สเว็บ)

56
00:05:03,762 --> 00:05:07,057
ยุคของนักบุกเบิก
ยุคของการผจญภัยมันไม่มีแล้ว

57
00:05:09,351 --> 00:05:14,982
สมัยนี้คนหลายพัน
แห่กันไปเทือกเขาหิมาลัยทุกฤดู

58
00:05:15,065 --> 00:05:16,108
(เขาเอเวอเรสต์)

59
00:05:16,608 --> 00:05:20,070
โพสต์สตอรี่ลงอินสตาแกรมกัน

60
00:05:21,905 --> 00:05:24,783
โดยเฉพาะเอเวอเรสต์ บ้าสุดๆ เลย

61
00:05:26,118 --> 00:05:29,079
ดูเหมือนคืนนี้เราจะนอนกันที่นี่นะ

62
00:05:30,080 --> 00:05:33,333
แต่เคทูที่ปากีสถานเป็นอีกแบบ

63
00:05:34,459 --> 00:05:37,254
มันเป็นเขาที่อันตรายมาก

64
00:05:40,090 --> 00:05:46,471
แล้วการที่จอห์น สนอร์รีประกาศว่า
จะพิชิตยอดเขาเคทูในฤดูหนาว

65
00:05:48,307 --> 00:05:50,309
มันเป็นเรื่องราวที่น่าตื่นเต้นมาก

66
00:05:52,060 --> 00:05:54,897
เรามีเวลาให้คิดเยอะ ไต่เขาทั้งวัน

67
00:05:55,689 --> 00:05:58,233
เพลิดเพลินกับความงดงาม

68
00:05:58,734 --> 00:06:01,695
เกินบรรยายจริงๆ

69
00:06:04,781 --> 00:06:07,367
ทั่วโลกมียอดเขาอยู่ 14 แห่ง

70
00:06:07,451 --> 00:06:09,494
ที่สูงเกิน 8,000 เมตร

71
00:06:09,578 --> 00:06:10,579
(จีน)

72
00:06:10,662 --> 00:06:11,997
(หิมาลัย)

73
00:06:12,080 --> 00:06:14,166
สิบสามแห่งมีคนปีนในฤดูหนาว

74
00:06:14,249 --> 00:06:15,834
ยกเว้นหนึ่งแห่ง

75
00:06:16,376 --> 00:06:17,377
เคทู

76
00:06:17,461 --> 00:06:18,462
(ปากีสถาน)

77
00:06:18,545 --> 00:06:20,380
ยอดเขาดุร้าย

78
00:06:23,717 --> 00:06:26,762
เคทูอยู่ในความสนใจผมมานานมากแล้ว

79
00:06:26,845 --> 00:06:29,264
งานของผมคือคอยหาเรื่องราวต่างๆ

80
00:06:29,348 --> 00:06:33,477
แต่ผมยังไม่รู้สึกว่า
ตัวเองพร้อมทำเรื่องเคทูสักเท่าไหร่

81
00:06:34,686 --> 00:06:36,813
คนพิชิตยอดเขาตายหนึ่งในสี่เลย

82
00:06:36,897 --> 00:06:38,440
(อีเลีย ไซคาลี
ผู้สร้างภาพยนตร์/อินฟลูเอนเซอร์)

83
00:06:38,524 --> 00:06:39,983
นั่นเป็นสถิติเก่า

84
00:06:40,067 --> 00:06:43,195
และเคทูในฤดูร้อนก็ยากพอแล้ว

85
00:06:43,278 --> 00:06:45,280
แต่ในฤดูหนาวอันตรายถึงตาย

86
00:06:47,783 --> 00:06:49,660
(ความพยายามในปี 1987-8
โดยชาวโปแลนด์ แคนาดา อังกฤษ)

87
00:06:49,743 --> 00:06:52,496
ตลอดหลายทศวรรษ
ชาวโปแลนด์และรัสเซียเป็นกลุ่มที่

88
00:06:52,579 --> 00:06:55,749
พยายามพิชิตยอดเขาเคทูในช่วงฤดูหนาว

89
00:06:55,832 --> 00:06:57,918
(ความพยายามในปี 2002-3
โดยชาวโปแลนด์ คาซัคสถาน รัสเซีย)

90
00:06:58,001 --> 00:07:01,588
มีความพยายามอยู่หลายครั้ง
แต่ไม่มีใครพิชิตได้เลย

91
00:07:02,381 --> 00:07:04,424
(ความพยายามในปี 2018 โดยชาวโปแลนด์)

92
00:07:04,508 --> 00:07:10,347
นี่คือจอกศักดิ์สิทธิ์
สำหรับนักพิชิตยอดเขาสูง

93
00:07:10,806 --> 00:07:14,142
ไม่มีการสร้างสถิติเกิดขึ้นอีก

94
00:07:15,727 --> 00:07:19,231
เคทูในฤดูหนาวเคยเป็น
ยอดเขาสุดท้ายที่รอผู้พิชิตคนแรก

95
00:07:24,069 --> 00:07:29,700
(สัปดาห์ที่หนึ่ง)

96
00:07:35,831 --> 00:07:40,252
(เบสแคมป์เคทู)

97
00:07:41,044 --> 00:07:45,132
ฉันจะเดินรอบนึงถ้าโกโปรใช้ได้

98
00:07:47,551 --> 00:07:48,385
โอเค

99
00:07:50,762 --> 00:07:51,763
โอเค

100
00:07:52,389 --> 00:07:54,433
พวกเราเป็นคนกลุ่มเดียวที่อยู่บนนี้

101
00:07:55,684 --> 00:07:59,188
ตั้งแคมป์อยู่บนเคทูแค่เจ็ดคน

102
00:08:00,647 --> 00:08:05,319
นี่เป็นเต็นท์เสบียงของเรา

103
00:08:06,612 --> 00:08:07,779
เต็นท์เก็บของของเรา

104
00:08:08,197 --> 00:08:12,117
เสบียงกับของแบบนั้นเพียบเลย
พวกเราเตรียมเสบียงมาอย่างดี

105
00:08:12,951 --> 00:08:15,412
เราติดอยู่บนนี้ได้สามเดือนเต็ม

106
00:08:15,495 --> 00:08:17,414
โดยไม่ต้องมีใคร

107
00:08:20,417 --> 00:08:23,128
ที่จริงวันนี้เป็นวันที่สองของเรา

108
00:08:23,212 --> 00:08:26,840
วันแรกอากาศเลวร้ายมาก
เต็นท์ส่วนกลางปลิวไปเลย

109
00:08:29,009 --> 00:08:30,844
โมห์ซิน เชฟของเรา

110
00:08:30,928 --> 00:08:33,889
กับอีกคนนึง

111
00:08:33,972 --> 00:08:36,642
พวกเขาอยู่ในครัว

112
00:08:36,725 --> 00:08:39,019
ตอนที่ครัวปลิวไปซะงั้น

113
00:08:39,102 --> 00:08:41,522
ดูสิๆ หิมะถล่ม

114
00:08:44,358 --> 00:08:46,527
คิดว่าจะมาถึงไหม

115
00:08:49,696 --> 00:08:51,698
นี่อีกอัน ดูสิ

116
00:08:51,782 --> 00:08:52,991
พระเจ้าช่วย

117
00:09:02,209 --> 00:09:06,922
คนส่วนใหญ่เข้าใจไปเอง
ว่าเบสแคมป์ปลอดภัย

118
00:09:08,549 --> 00:09:10,634
เพราะเรามีกำลังคน

119
00:09:10,717 --> 00:09:13,679
ที่ตั้งเต็นท์ เตรียมอาหารและน้ำ

120
00:09:15,472 --> 00:09:17,808
แต่ความเป็นจริงคือ มันหนาวเยือกแข็ง

121
00:09:17,891 --> 00:09:20,269
บางวันก็ลบ 50

122
00:09:20,811 --> 00:09:24,898
และในสภาพอากาศที่เบาบาง
ร่างกายเราก็ค่อยๆ หยุดทำงาน

123
00:09:26,024 --> 00:09:29,486
ทุกคนตรงนั้นจึงเหลือเวลาไม่มาก

124
00:09:33,490 --> 00:09:36,827
(สัปดาห์ที่สอง)

125
00:09:36,910 --> 00:09:41,123
จอห์น สนอร์รี
ได้จ้างเพื่อนร่วมปีนเขาสองคน

126
00:09:41,748 --> 00:09:46,420
อาลี มูฮัมหมัด ซัดปารา จากปากีสถาน

127
00:09:46,503 --> 00:09:49,131
และลูกชายของอาลี ซาจิด

128
00:09:55,053 --> 00:09:59,057
เวลาอยู่ตามลำพังบนภูเขา
เราจะรู้สึกเสี่ยงภัย

129
00:10:05,105 --> 00:10:08,567
แต่เมื่อมีอาลีกับซาจิดอยู่ด้วย

130
00:10:08,650 --> 00:10:14,198
ตอนพวกเขาเริ่มปีนขึ้นไปด้วยกัน
ทุกคนจะสนิทสนมกันมาก

131
00:10:15,574 --> 00:10:18,243
จอห์น คุณคิดยังไงกับลมที่นี่

132
00:10:18,327 --> 00:10:19,745
ลมแรงเกินไป

133
00:10:19,828 --> 00:10:22,748
- ผมออกไปฉี่…
- ครับ

134
00:10:22,831 --> 00:10:25,209
ฉี่ผมเป็นน้ำแข็งก่อนจะถึงพื้นซะอีก

135
00:10:25,292 --> 00:10:26,210
ครับ

136
00:10:26,293 --> 00:10:29,296
สถานการณ์มันเป็นแบบนั้นแหละ

137
00:10:29,379 --> 00:10:31,632
- ครับ
- ฉะนั้นเราก็ต้องคอยดู

138
00:10:31,715 --> 00:10:33,217
- ครับ
- นั่นแหละ

139
00:10:33,300 --> 00:10:35,636
- เอ บี ซี
- เอ บี ซี

140
00:10:36,261 --> 00:10:38,180
ขอผ้าเช็ดตัวหน่อย

141
00:10:41,600 --> 00:10:44,228
ฉันคิดว่าอาลีคล้ายจอห์นอยู่บ้างนะ

142
00:10:44,311 --> 00:10:46,522
เป็นคนร่าเริงน่ะ

143
00:10:46,605 --> 00:10:47,981
โห

144
00:10:48,065 --> 00:10:50,192
พวกเขามีช่วงเวลาสนุกสนานกัน

145
00:10:51,401 --> 00:10:54,613
เฮ้ นี่ห้องอาบน้ำของเรา เด็ดสุดเลย

146
00:10:56,990 --> 00:11:02,955
ในวัฒนธรรมเรา ลูกจะกลัวพ่อ…

147
00:11:03,038 --> 00:11:05,040
(ซาจิด ซัดปารา
ไกด์นำทางขึ้นเขา - ปากีสถาน)

148
00:11:05,123 --> 00:11:07,417
กลัวการโดนพ่อด่า

149
00:11:07,501 --> 00:11:09,461
ว้าว แจ่มมาก

150
00:11:09,545 --> 00:11:12,589
แต่พ่อผมจะเหมือนเพื่อน

151
00:11:14,007 --> 00:11:16,176
(ชาวปากีสถานคนแรก
ที่พิชิตยอดเขามนัสลูในเนปาล)

152
00:11:16,260 --> 00:11:19,388
พ่อเริ่มได้รับการยกย่อง
ว่าเป็นวีรบุรุษของชาติ

153
00:11:19,805 --> 00:11:22,724
แต่ถึงแม้จะประสบความสำเร็จระดับโลก

154
00:11:22,808 --> 00:11:27,145
พ่อก็ยังทำตัวนอบน้อมและเรียบง่าย

155
00:11:33,235 --> 00:11:38,407
พ่อผมกับจอห์น สนอร์รี
เป็นคนรุ่นเดียวกันและคิดเหมือนกัน

156
00:11:38,949 --> 00:11:40,701
พวกเขาเหมือนเป็นเพื่อนกัน

157
00:11:43,662 --> 00:11:46,832
จอห์นมีความสุขมากกับมิตรภาพครั้งนี้

158
00:11:47,583 --> 00:11:50,961
ฉันว่านี่เป็นสิ่งที่เขาไม่ได้คาดคิด

159
00:11:55,215 --> 00:11:57,176
ออกกำลังกายน่ะ ใช่ครับ

160
00:11:58,302 --> 00:12:00,053
ชอบการออกกำลังแบบนี้มาก

161
00:12:19,615 --> 00:12:25,329
(สัปดาห์ที่สาม)

162
00:12:36,423 --> 00:12:40,219
(แคมป์หนึ่ง 6,100 เมตร)

163
00:12:44,932 --> 00:12:47,559
เรามาถึงแล้ว จะพักสักคืนนะ

164
00:12:47,643 --> 00:12:49,394
แล้วลงไปที่เบสแคมป์

165
00:12:53,815 --> 00:12:56,777
กว่าจะเดินขึ้นมาถึงบนนี้ลำบากมาก

166
00:13:00,364 --> 00:13:01,990
สามเกลอ

167
00:13:06,119 --> 00:13:07,120
ตัวหลัก

168
00:13:11,834 --> 00:13:14,002
พวกเขาอยู่บนเขากันตามลำพัง

169
00:13:14,628 --> 00:13:15,587
และ…

170
00:13:16,380 --> 00:13:19,091
ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

171
00:13:20,175 --> 00:13:23,846
ถ้าอีกสองวันอากาศดี
เราก็ตั้งใจจะขึ้นไปที่แคมป์สอง

172
00:13:23,929 --> 00:13:27,641
อยู่ที่แคมป์สองสักคืน
แล้วดูว่าพอจะทำเส้นทาง

173
00:13:27,724 --> 00:13:29,518
ขึ้นไปแคมป์สามได้บ้างไหม

174
00:13:29,601 --> 00:13:32,145
และอยู่ที่แคมป์สามสักคืน

175
00:13:33,230 --> 00:13:36,024
แต่แล้วก็มีมาอีกทีม

176
00:13:36,108 --> 00:13:38,110
นิมส์ไดมาเหรอ

177
00:13:41,572 --> 00:13:45,576
เราไม่รู้เลยว่านิมส์กำลังจะมา

178
00:13:45,659 --> 00:13:47,828
กับทีมเชอร์ปาชาวเนปาล

179
00:13:47,911 --> 00:13:52,374
พวกเชอร์ปาเป็นทีมที่แข็งแกร่ง
นิมส์พาทีมที่เก่งมากมา

180
00:13:58,672 --> 00:14:04,261
นิมส์ไดเป็นดาวเด่นแห่งหิมาลัย

181
00:14:04,344 --> 00:14:06,221
ในห้องส่งนี้

182
00:14:06,305 --> 00:14:08,765
นักสำรวจ นีร์มัล ปูร์จา
รู้จักกันในชื่อนิมส์…

183
00:14:08,849 --> 00:14:10,767
นิมส์ที่เพิ่งมาถึงกาฐมาณฑุ

184
00:14:10,851 --> 00:14:14,104
หลังจากทุบสถิติโลก
ที่หลายคนคิดว่าเป็นไปไม่ได้

185
00:14:14,188 --> 00:14:16,231
ไม่มีใครเชื่อว่าจะมีคนทำได้

186
00:14:16,315 --> 00:14:19,443
เขาเคยรับราชการทหาร
อยู่ในสหราชอาณาจักร

187
00:14:19,526 --> 00:14:21,195
และถือสัญชาติอังกฤษ

188
00:14:21,486 --> 00:14:24,239
จากนั้นก็เกิดจินตนาการ
ที่จะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่

189
00:14:24,323 --> 00:14:28,952
แล้วก็เกิดความคิด
ที่จะทำลายสถิติความเร็ว

190
00:14:29,036 --> 00:14:31,496
ในการพิชิต
ยอดเขา 8,000 เมตรทั้ง 14 ยอด

191
00:14:32,039 --> 00:14:35,292
เวลาที่เร็วที่สุด
ที่เคยทำได้คือเจ็ดปี

192
00:14:35,375 --> 00:14:38,295
แล้วผมก็พูดว่า
"ผมจะทำให้ได้ในเจ็ดเดือน"

193
00:14:38,378 --> 00:14:40,297
- บ้าชะมัดเลย พวก
- ใช่

194
00:14:40,380 --> 00:14:43,550
เขาได้ใช้วิธี
ที่ไม่เหมือนชาวบ้านเอาซะเลย

195
00:14:43,634 --> 00:14:45,677
('14 ยอด: ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้')

196
00:14:45,761 --> 00:14:47,638
เช่น การใช้เฮลิคอปเตอร์

197
00:14:47,721 --> 00:14:50,933
ที่จะพาเรา
จากเบสแคมป์ที่นึงไปอีกที่ได้

198
00:14:52,017 --> 00:14:56,647
ส่วนการปีนนั้น
ไม่ได้ให้เชอร์ปาช่วยแค่คนเดียว

199
00:14:56,730 --> 00:14:58,857
แต่ให้คนทั้งทีมช่วยคุณ

200
00:14:58,941 --> 00:15:01,610
(ข่าวด่วน: นีร์มัล ปูร์จา
จะพิชิตเคทูในฤดูหนาว)

201
00:15:01,693 --> 00:15:04,154
(วันที่ 26 พฤศจิกายน 2020
แองเจลา เบนาวิเดส)

202
00:15:04,238 --> 00:15:08,408
เมื่อนิมส์ไดเข้าร่วม
การพิชิตยอดเขาเคทูในฤดูหนาว

203
00:15:09,535 --> 00:15:10,827
เขาไปเพื่อจะชนะ

204
00:15:11,745 --> 00:15:14,623
ด้วยทีมงานชาวเนปาลทุกคน

205
00:15:18,168 --> 00:15:25,175
สมัยนี้แทบทุกคน
จะมีช่างกล้องส่วนตัวไปกับคณะเดินทาง

206
00:15:27,010 --> 00:15:28,595
สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก

207
00:15:30,430 --> 00:15:31,390
เช่นกัน

208
00:15:31,473 --> 00:15:34,017
และแน่นอนว่านิมส์ก็มีเหมือนกัน

209
00:15:35,853 --> 00:15:38,897
ครั้งแรกที่ผมเจอจอห์นกับอาลี

210
00:15:38,981 --> 00:15:40,691
ผมก็ถ่ายรูปพวกเขา

211
00:15:45,028 --> 00:15:48,240
จอห์น สนอร์รีคงจะเซ็งๆ

212
00:15:49,241 --> 00:15:51,743
เขามาถึงได้ ไม่รู้นะ
เดือนนึงก่อนพวกเราไปถึง

213
00:15:51,827 --> 00:15:53,453
(ซานโดร โกรเมน-เฮย์ส
ช่างกล้องของนิมส์ - อังกฤษ)

214
00:15:53,537 --> 00:15:57,082
ฉะนั้นเขาก็หนาวจนหัวตั้งอยู่ตั้งนาน
ก่อนเราเข้าปากีสถานด้วยซ้ำ

215
00:15:59,251 --> 00:16:02,379
แล้วจู่ๆ ก็มีคนอยู่บนภูเขาเพียบเลย

216
00:16:03,881 --> 00:16:06,884
ยังไงนิมส์ก็ไม่ได้มีคนนิยมชมชอบ
ในวงการปีนเขาอยู่แล้ว

217
00:16:06,967 --> 00:16:10,596
และยิ่งเขาโผล่มา
พยายามทำสิ่งที่คุณทำอยู่…

218
00:16:10,679 --> 00:16:14,099
ผมว่าต้องมีคน
ไม่อยากให้เขามาบ้างแหละ

219
00:16:15,559 --> 00:16:16,560
พวกเขาเป็นใคร

220
00:16:17,269 --> 00:16:18,478
พวกเชอร์ปาของนิมส์

221
00:16:20,314 --> 00:16:21,607
ว้าว มันเหมือน…

222
00:16:22,691 --> 00:16:24,401
เหมือนอยู่ในเมืองใหญ่เลย

223
00:16:24,818 --> 00:16:26,111
นั่นนิมส์ได

224
00:16:26,195 --> 00:16:28,447
ใคร ไหน คนนี้เหรอ

225
00:16:28,530 --> 00:16:29,823
คนนี้เหรอ นี่เหรอ

226
00:16:31,742 --> 00:16:36,121
อาลีกับนิมส์เคยรู้จักกัน
และเคยอยู่บนเขากันมาก่อน

227
00:16:37,289 --> 00:16:39,082
เนปาลกับปากีสถาน
มีอะไรเหมือนกันหลายอย่าง

228
00:16:39,166 --> 00:16:42,169
เป็นประเทศที่ยากจนมาก
ในพื้นที่ส่วนใหญ่

229
00:16:42,878 --> 00:16:45,923
ปากีสถานไม่ค่อยพัฒนาเท่าเนปาล

230
00:16:46,006 --> 00:16:51,011
วงการปีนเขาที่นั่น
ก็เลยล้าหลังกว่าหน่อยนึง

231
00:16:52,054 --> 00:16:53,847
มีคนมาด้วยกี่คน

232
00:16:53,931 --> 00:16:57,267
คนเดียว จอห์น เขาสบายดี

233
00:16:57,351 --> 00:16:59,269
เป็นคนนิสัยดีมาก

234
00:17:00,062 --> 00:17:02,523
- เป็นไงบ้าง อาลี
- เรียบร้อยดี

235
00:17:02,606 --> 00:17:04,191
(อาลี ซัดปารา
ไกด์นำทางขึ้นเขา - ปากีสถาน)

236
00:17:04,273 --> 00:17:06,401
ตอนนี้เรา… เราอยู่ที่นี่
มา 24 หรือ 25 วันแล้ว

237
00:17:06,484 --> 00:17:07,569
ที่เบสแคมป์ ใช่

238
00:17:08,194 --> 00:17:09,820
อินชาอัลลอฮ์ เราวางแผนจะไป…

239
00:17:09,905 --> 00:17:12,991
ถ้าลมลดลงหน่อย เราจะไปพรุ่งนี้

240
00:17:13,617 --> 00:17:16,161
แคมป์หนึ่ง วันมะรืน แคมป์สอง…
แล้วค่อยว่ากัน

241
00:17:16,578 --> 00:17:18,454
พวกเขาจะขยับแคมป์สองให้สูงขึ้น

242
00:17:18,539 --> 00:17:19,915
ใช่

243
00:17:19,998 --> 00:17:22,166
เราตั้งใจว่าจะขึ้นแคมป์สองพรุ่งนี้

244
00:17:22,251 --> 00:17:25,170
- จริงเหรอ
- ไม่มีปัญหาเลย

245
00:17:25,253 --> 00:17:27,339
(นิมส์ ปูร์จา
หัวหน้าทีม - เนปาล)

246
00:17:27,422 --> 00:17:29,466
คุณต้องพักบ้างไหม

247
00:17:29,550 --> 00:17:33,011
ทีมของนิมส์ไดจะพักก็ต่อเมื่อตาย

248
00:17:35,514 --> 00:17:38,892
เราควรระวังตัวหน่อยในช่วงฤดูหนาว…

249
00:17:40,644 --> 00:17:44,606
หลังจากการเดินอย่างรวดเร็ว
เป็นเวลาสี่วันไปที่เบสแคมป์

250
00:17:44,690 --> 00:17:46,233
ผมรู้สึกว่านั่น…

251
00:17:46,859 --> 00:17:48,652
อาจเป็นที่ที่ผมควรพักสักสองสามวัน

252
00:17:48,735 --> 00:17:52,739
แล้วค่อยให้ลิงเผือกขี้ก้างอย่างผม
ตามเชอร์ปาไปให้ทัน

253
00:17:53,365 --> 00:17:55,868
แต่นี่เป็นโอกาสสุดท้าย

254
00:17:55,951 --> 00:17:58,495
ที่ได้ขึ้นเขาในฤดูหนาวครั้งแรก
บนยอดเขา 8,000 เมตร

255
00:17:58,579 --> 00:18:01,248
และนิมส์ก็อยากเป็นคนแรก
ที่ไปถึงยอดเขา

256
00:18:02,249 --> 00:18:03,625
เหมือนอย่างคนอื่นๆ

257
00:18:03,959 --> 00:18:08,338
นี่พวกเรากำลังเดินไปที่
เบสแคมป์เคทูในเทือกเขาการาโกรัม

258
00:18:09,590 --> 00:18:10,924
ในวงการการปีนเขาทั้งหมด

259
00:18:11,008 --> 00:18:14,386
ก็จะรู้สึกนั่งไม่ติดในช่วงโควิด

260
00:18:15,846 --> 00:18:17,347
ที่นี่ไม่มีใครเลย

261
00:18:17,431 --> 00:18:21,059
แล้วก็มีการเดินทางใหญ่
ที่เปิดรับชาวตะวันตกเป็นครั้งแรก

262
00:18:21,143 --> 00:18:22,144
นั่นคือเคทูในฤดูหนาว

263
00:18:22,227 --> 00:18:23,312
(ฝูงชนชาวเคทูมาถึงปากีสถาน)

264
00:18:23,395 --> 00:18:26,231
(เคทู: ตอนนี้ทุกคนอยู่ที่เบสแคมป์)

265
00:18:26,315 --> 00:18:29,902
ใช่แล้ว เต็นท์สองสามหลังเมื่อกี้
นั่นคือเบสแคมป์เคทู เราทำสำเร็จ

266
00:18:31,361 --> 00:18:33,030
เป็นการเดินทางที่ยอดเยี่ยมมาก

267
00:18:33,530 --> 00:18:36,742
ขาแรก เสร็จเรียบร้อย
เราอยู่ที่เบสแคมป์เคทู

268
00:18:36,825 --> 00:18:39,077
น่าจะเป็นบ้านผมไปอีกสักสองเดือน

269
00:18:39,161 --> 00:18:41,872
ผมทำสถิติครั้งแรกของโลก
ที่สำคัญในประวัติศาสตร์สองรายการ

270
00:18:41,955 --> 00:18:45,918
จากการเดินข้ามแอนตาร์กติกาคนเดียว
และพายเรือข้ามช่องแคบเดรก

271
00:18:46,001 --> 00:18:48,629
ยินดีต้อนรับสู่รายการค่ะ คอลิน
ดีใจมากที่ได้เจอนะคะ

272
00:18:48,712 --> 00:18:51,298
นี่คือชายที่เดินข้ามแอนตาร์กติกา

273
00:18:51,381 --> 00:18:52,966
- ใช้เวลากี่วันครับ
- 54 วันครับ

274
00:18:53,050 --> 00:18:54,384
- คนเดียวเหรอ
- คนเดียวครับ

275
00:18:54,468 --> 00:18:55,344
ขอบคุณมากครับ

276
00:18:55,427 --> 00:18:57,679
และผมก็เลยเริ่มมองหา

277
00:18:57,763 --> 00:18:59,431
สถิติโลกใหม่ๆ

278
00:18:59,515 --> 00:19:02,100
หรือการเดินทางบุกเบิกอื่นๆ
ที่ผมจะทำได้

279
00:19:02,184 --> 00:19:03,769
ขอบคุณครับที่เชิญผมมา

280
00:19:03,852 --> 00:19:05,395
ฉันรู้สึกมีพลังขึ้นมาเลย เพียงแค่…

281
00:19:05,479 --> 00:19:06,855
- ไปเลย
- อยู่กับคุณ

282
00:19:07,523 --> 00:19:10,234
การปีนเขาครั้งแรกเป็นเรื่องใหญ่

283
00:19:11,735 --> 00:19:13,612
ช่วงต้นยุค 1950 ผมยังไม่เกิด

284
00:19:13,695 --> 00:19:16,281
ตอนมีคนพิชิต
เขาเอเวอเรสต์และเคทูเป็นครั้งแรก

285
00:19:16,365 --> 00:19:20,202
มันเหมือนว่า "ผมพลาดไปแล้ว
คงเพราะผมเกิดผิดยุค"

286
00:19:20,953 --> 00:19:23,080
ผมเลยคิดว่า
"ฉันจะฝากผลงานตัวเองได้ยังไง

287
00:19:23,163 --> 00:19:26,124
จะทำสิ่งแรก
หรือสิ่งที่เป็นต้นฉบับได้ที่ไหน"

288
00:19:27,417 --> 00:19:30,754
เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกบอกว่า
"ใครก็ตามปีนยอดเขาเคทูในฤดูหนาว

289
00:19:30,838 --> 00:19:33,674
จะได้รางวัลอันยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้าย
เรื่องการปีนเขา"

290
00:19:34,174 --> 00:19:36,510
เป็นคำกล่าวที่ดูยิ่งใหญ่เลยนะ

291
00:19:36,969 --> 00:19:39,221
(เคทู: ความดึงดูดใจมรณะ)

292
00:19:40,138 --> 00:19:43,392
เคทูเป็นภูเขาที่อันตรายที่สุดในโลก
ที่จะปีนอย่างแน่นอน

293
00:19:43,475 --> 00:19:45,727
(เคทู 'ดุร้าย' คร่าชีวิตไปแล้ว
อย่างน้อย 77 ราย)

294
00:19:46,645 --> 00:19:49,231
มีหน้าผาสูงชันหลายจุดที่ดิ่งลงไป

295
00:19:49,314 --> 00:19:50,899
สูงหลายพันฟุต

296
00:19:51,567 --> 00:19:53,360
เราจึงพลาดไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว

297
00:19:54,152 --> 00:19:58,073
ถ้าร่วงแล้วก็จะร่วงยาวลงไปสุดทางเลย

298
00:19:59,449 --> 00:20:02,661
แค่หน้าร้อนก็ยากพอแล้ว
แต่ในฤดูหนาวเป็นฤดูสุดหินเลยทีเดียว

299
00:20:02,744 --> 00:20:04,788
ทั้งหนาวที่สุด มืดที่สุด…

300
00:20:04,872 --> 00:20:06,874
เป็นสถานการณ์ที่โหดมาก

301
00:20:09,334 --> 00:20:14,506
แล้วผมก็คิดได้จากสัญชาตญาณตัวเอง
ว่าในฤดูหนาว หิมะจะหนาขึ้น

302
00:20:14,590 --> 00:20:16,091
และมีโอกาสเกิดหิมะถล่มมากกว่า

303
00:20:17,467 --> 00:20:19,636
เราได้เห็นหิมะถล่มที่โน่นบ้าง

304
00:20:21,471 --> 00:20:22,931
แต่อันที่จริงในฤดูหนาว

305
00:20:23,015 --> 00:20:25,350
ลมจะแรงมากช่วงตอนบนของภูเขา

306
00:20:26,018 --> 00:20:27,978
ก็จะเกิดลมกัดเซาะ

307
00:20:29,188 --> 00:20:32,691
และลมมันโหมแรงมากจนหินเคลื่อนที่

308
00:20:33,442 --> 00:20:34,651
ก้อนหิน

309
00:20:34,735 --> 00:20:36,820
สักวันละ 30 หรือ 40 ครั้ง

310
00:20:36,904 --> 00:20:39,364
เราจะเจอหินขนาดเท่าก้อนกรวดแบบนี้

311
00:20:39,448 --> 00:20:43,493
ไปจนถึงหินก้อนใหญ่ขนาดนี้
ร่วงลงจากภูเขามาใส่เรา

312
00:20:50,709 --> 00:20:54,004
เคทูเป็นยอดเขาสุดท้าย
ที่ไม่มีใครพิชิตได้ในฤดูหนาว

313
00:20:54,087 --> 00:20:57,132
ฉันจึงรู้ว่า
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของฉัน

314
00:20:57,216 --> 00:21:00,719
ฉันเกือบพิชิตนังกาปาร์บัตได้ปี 2016
และตอนนี้เหลือแค่เคทู

315
00:21:00,802 --> 00:21:02,554
(ทามารา ลุนเกอร์
นักปีนเขาผาดโผน - อิตาลี)

316
00:21:02,971 --> 00:21:05,307
ฉันรอให้พระอาทิตย์ขึ้น

317
00:21:05,390 --> 00:21:08,143
นั่งนับเวลาจนกว่าพระอาทิตย์จะโผล่

318
00:21:08,227 --> 00:21:09,770
(ทามารา ลุนเกอร์
นังกาปาร์บัต 2016 สูง 8,000 เมตร)

319
00:21:10,312 --> 00:21:14,316
ฤดูหนาวบนนั้น
ฉันไม่เคยรู้สึกเหงาขนาดนี้เลย

320
00:21:17,569 --> 00:21:22,115
ต่อให้เราอยู่กันเป็นทีม
เราก็ไม่สามารถดูแลคนอื่นได้

321
00:21:24,034 --> 00:21:29,206
ทุกคนต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน

322
00:21:34,711 --> 00:21:41,093
เรื่องบ้าๆ คือบนยอดเขาเคทู
ฉันนึกว่าจะมีคนน้อยมาก

323
00:21:41,510 --> 00:21:44,805
แล้วพอฉันไปถึง "โอ๊ย จะบ้าตาย

324
00:21:45,848 --> 00:21:47,558
ฉันจะไปไหนล่ะทีนี้"

325
00:21:47,641 --> 00:21:50,811
เพราะมันดูเหมือน
คณะเดินทางขนาดใหญ่สำหรับฉัน

326
00:21:53,689 --> 00:21:55,524
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ

327
00:21:55,607 --> 00:21:58,110
บริษัทชื่อเซเว่น ซัมมิท เทรกส์
ได้รู้ว่า

328
00:21:58,193 --> 00:21:59,945
หลายคนสนใจโครงการนี้

329
00:22:00,028 --> 00:22:01,864
พวกเขาเลยคิดว่า "เราควรจัดตั้ง

330
00:22:01,947 --> 00:22:04,074
การเดินทางปีนเขาเชิงพาณิชย์ขึ้นมา"

331
00:22:04,491 --> 00:22:06,326
เพราะฉะนั้นทุกคนที่ไปตรงโน้น

332
00:22:06,410 --> 00:22:09,204
สุดท้ายก็จ่ายค่าใบอนุญาต
ของเซเว่น ซัมมิท เทรกส์

333
00:22:11,331 --> 00:22:13,834
ฉันเจอเซอร์จีกับเจพี

334
00:22:13,917 --> 00:22:16,670
พวกเขาเป็นนักปีนเขาที่แข็งแรงมาก

335
00:22:17,421 --> 00:22:19,423
และฉันก็รู้สึกผูกพันขึ้นมาทันทีเลย

336
00:22:20,465 --> 00:22:23,719
ฉันไม่อยากตั้งเต็นท์

337
00:22:23,802 --> 00:22:27,681
โดยเฉพาะกับเจพี
เพราะเขาดูน่าทึ่งมากสำหรับฉัน

338
00:22:29,141 --> 00:22:32,644
แต่เคทูในฤดูหนาวนี่ไม่ธรรมดาเลย…

339
00:22:33,562 --> 00:22:35,439
โคตรยากเลยน่ะค่ะ

340
00:22:36,356 --> 00:22:39,276
และฉันก็คิดว่า
บางคนที่อยู่ในเบสแคมป์

341
00:22:39,359 --> 00:22:41,945
ไม่ได้รู้เรื่องจริงข้อนี้

342
00:22:42,321 --> 00:22:45,657
ที่นี่คึกคักกันทีเดียว แน่นอนเลย

343
00:22:50,746 --> 00:22:53,790
คนครึ่งหนึ่ง
เป็นนักปีนเขาที่มีประสบการณ์

344
00:22:54,958 --> 00:22:56,585
อีกครึ่งเป็นพวกมือใหม่

345
00:22:56,668 --> 00:22:58,504
(อาร์โนลด์ คอสเตอร์ หัวหน้าร่วม
คณะเดินทาง เซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

346
00:22:58,587 --> 00:23:01,048
ผมว่าคนพวกนั้นไม่รู้ว่า
ตัวเองจะเจอกับอะไร

347
00:23:01,840 --> 00:23:05,260
- เหมือนคริสต์มาสเลย
- การปีนยอดเคทูในฤดูหนาว

348
00:23:05,677 --> 00:23:09,932
บริษัทได้ตัดสินใจขึ้นเคทู
เพราะเป็นช่วงโควิด

349
00:23:10,015 --> 00:23:12,392
เราทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้แล้วน่ะ

350
00:23:12,476 --> 00:23:14,478
จู่ๆ ปากีสถานก็ยกเลิกการกักตัว

351
00:23:15,771 --> 00:23:20,067
ดังนั้นการขึ้นเคทู
ก็เป็นโอกาสให้กิจการไปรอด

352
00:23:26,448 --> 00:23:29,826
ฉันเห็นบนเฟซบุ๊ก
ว่าบริษัทเซเว่น ซัมมิทจากเนปาล…

353
00:23:29,910 --> 00:23:32,496
(แม็กดาเลนา กอร์ซกาวสกา อดีตนักวิ่ง
โอลิมปิกระยะ 400 ม. - โปแลนด์)

354
00:23:32,579 --> 00:23:35,040
เขาจัดทริปปีนเขาขึ้นเคทูในฤดูหนาว

355
00:23:36,959 --> 00:23:40,379
ฉันเขียนไปหาเขา "ราคาเท่าไหร่"

356
00:23:40,462 --> 00:23:44,883
เขาตอบมาทันที "อ้อ
เรากำลังเริ่มทำวีซ่าให้คุณแล้ว"

357
00:23:45,425 --> 00:23:47,928
เจ็ดชั่วโมงครึ่ง

358
00:23:49,221 --> 00:23:52,140
ไม่คิดเลยว่าจะนานขนาดนี้

359
00:23:54,101 --> 00:23:56,019
บอกตรงๆ มันคงจะดีกว่านี้

360
00:23:56,103 --> 00:24:00,649
ถ้าบนเขามีแค่สิบคน
แทนที่จะมีทั้งหมด 60 คน

361
00:24:00,732 --> 00:24:02,985
แบบนี้มันหนักไป
สำหรับเคทูในฤดูหนาวน่ะ

362
00:24:04,278 --> 00:24:08,156
แต่งานผมมันสนุกตรงที่
ผู้คนมาจากทั่วทุกที่

363
00:24:08,240 --> 00:24:09,700
มีพื้นเพแตกต่างกันหมด

364
00:24:10,534 --> 00:24:12,077
- อาจเป็นแม่บ้าน…
- สวัสดี

365
00:24:12,160 --> 00:24:14,997
อาจเป็นนักกีฬา อาจเป็นเจ้าของธุรกิจ

366
00:24:18,709 --> 00:24:21,378
ผมเดินทางบ่อย

367
00:24:21,461 --> 00:24:25,340
และพยายามเดินทาง
ไปทั่วโลกให้มากที่สุด

368
00:24:27,342 --> 00:24:30,304
ผมว่าการได้ผจญภัยเป็นสิ่งสำคัญ…

369
00:24:30,387 --> 00:24:32,222
(แบร์นฮาร์ท ลิพเพิร์ต
ช่างยนต์เกษียณอายุ - เยอรมนี)

370
00:24:32,306 --> 00:24:33,974
ชีวิตจะได้ไม่น่าเบื่อ

371
00:24:34,057 --> 00:24:36,310
แค่นอนโรงแรมหรือนอนบนชายหาด

372
00:24:36,393 --> 00:24:37,853
คงเหี่ยวเฉาเกินไปสำหรับผม

373
00:24:37,936 --> 00:24:39,104
(เซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

374
00:24:39,188 --> 00:24:45,360
ผมไปเห็นว่า
เขาวางแผนจะพิชิตยอดเขาเคทู

375
00:24:45,444 --> 00:24:47,654
เราเลยเตรียมทุกอย่างจากตรงนั้น

376
00:24:47,738 --> 00:24:50,908
(จองเลย)

377
00:24:55,329 --> 00:24:57,873
จริงๆ ตอนนั้น
ผมนั่งอยู่บ้าน ใส่ชุดนอน

378
00:24:57,956 --> 00:25:02,794
ดูคนพวกนี้ในโซเชียลมีเดีย
ไปโผล่ที่ปากีสถานกัน

379
00:25:03,754 --> 00:25:06,590
ใช่ ตอนนี้เป็นการทำ
ในเชิงพาณิชย์แล้ว

380
00:25:08,175 --> 00:25:10,385
นี่เป็นความบรรลัยจากเซเว่น ซัมมิท

381
00:25:10,886 --> 00:25:12,888
ซึ่งมีอาร์โนลด์เป็นส่วนหนึ่งในนั้น

382
00:25:13,972 --> 00:25:15,682
เพราะถ้าเราทำเคทูให้เป็นธุรกิจ

383
00:25:15,766 --> 00:25:17,976
แบบที่ทำเขาเอเวอเรสต์ให้เป็นธุรกิจ

384
00:25:18,060 --> 00:25:19,728
ก็จะเกิดเรื่องร้ายขึ้น

385
00:25:20,103 --> 00:25:22,898
และนั่นคือช่วงฤดูร้อนนะ
ไม่ต้องพูดถึงฤดูหนาวเลย

386
00:25:24,107 --> 00:25:27,152
นี่แหละคือการเดินทางปีนเขาของเราละ

387
00:25:41,834 --> 00:25:46,547
(แคมป์หนึ่ง 6,100 เมตร)

388
00:25:49,049 --> 00:25:53,220
(จอห์น สนอร์รี
นักปีนเขาผาดโผน - ไอซ์แลนด์)

389
00:25:53,303 --> 00:25:54,638
มาดูว่าจะเป็นยังไง

390
00:25:54,721 --> 00:25:59,059
เราตั้งเต็นท์ตรงขอบนี่ตามปกติ

391
00:25:59,560 --> 00:26:03,397
นี่เป็นเชือกยาว 700 เมตร
ที่เราขนขึ้นมาที่นี่

392
00:26:05,607 --> 00:26:07,609
จอห์นรู้สึกผิดหวัง

393
00:26:08,694 --> 00:26:11,864
นี่เป็นการเดินทางที่ยากมาก

394
00:26:11,947 --> 00:26:15,492
เขาเลยหวังไว้ว่าจะอยู่เพียงลำพัง

395
00:26:17,452 --> 00:26:19,913
แต่พอมีนักปีนเขาคนอื่นๆ…

396
00:26:21,999 --> 00:26:24,710
การเดินทางมันแตกต่างออกไปเลย

397
00:26:26,837 --> 00:26:28,630
ตอนนี้มันกลายเป็นการแข่งขัน

398
00:26:29,298 --> 00:26:30,215
และ…

399
00:26:31,633 --> 00:26:35,637
เขาต้องการจะพิชิตมัน
ไม่ต่างจากคนอื่นเลย

400
00:26:37,055 --> 00:26:39,558
เดี๋ยวนิมส์กับคณะก็ขึ้นมากันแล้ว

401
00:26:39,641 --> 00:26:41,852
แล้วก็ต้องมาตั้งแคมป์ตรงไหนสักที่

402
00:26:42,311 --> 00:26:45,689
การหาทำเลตั้งเต็นท์ต้องยากมากแน่

403
00:26:45,772 --> 00:26:49,276
แล้วก็มีคณะ 50 คนจากเซเว่น ซัมมิท

404
00:26:50,360 --> 00:26:53,655
น่าจะตั้งตรงนั้นได้หนึ่งเต็นท์

405
00:26:53,739 --> 00:26:57,868
ผมรู้ว่าตรงนั้นตั้งได้เต็นท์นึง
เพราะฉะนั้นตรงนั้นก็นอนได้สองคน

406
00:26:59,161 --> 00:27:00,954
ต้องไม่ธรรมดาแน่

407
00:27:06,668 --> 00:27:07,961
หวัดดี

408
00:27:08,795 --> 00:27:10,547
สวัสดีที่รัก เป็นไง

409
00:27:10,631 --> 00:27:12,508
เรียบร้อยดี แล้วคุณล่ะ

410
00:27:12,925 --> 00:27:14,551
ทุกอย่างเรียบร้อยดี

411
00:27:14,927 --> 00:27:16,011
เหรอ

412
00:27:16,970 --> 00:27:18,263
เป็นไงบ้าง

413
00:27:18,347 --> 00:27:20,724
มีคนในแคมป์เยอะมาก

414
00:27:20,807 --> 00:27:21,642
ค่ะ

415
00:27:21,725 --> 00:27:24,394
ที่นี่คนเยอะมาก

416
00:27:25,812 --> 00:27:28,690
ฉันรู้ว่าทุกอย่างมันโหดมาก

417
00:27:28,774 --> 00:27:31,360
แต่คุณก็ต้องพยายามแข็งแกร่งนั่นแหละ

418
00:27:32,361 --> 00:27:34,988
จงฉลาดในการแข่งขันครั้งนี้นะ

419
00:27:35,489 --> 00:27:39,660
ใช่ ผมรู้ ผมต้องฉลาด

420
00:27:39,743 --> 00:27:42,204
ก็ดี ที่รัก ฉันรักคุณนะ

421
00:27:42,704 --> 00:27:44,331
ผมก็รักคุณ ที่รัก

422
00:27:44,414 --> 00:27:45,249
โอเค ราตรีสวัสดิ์

423
00:27:45,332 --> 00:27:46,834
- ไว้คุยกันพรุ่งนี้นะ
- ค่ะ

424
00:27:46,917 --> 00:27:49,211
บาย

425
00:27:54,967 --> 00:27:59,179
(สัปดาห์ที่สี่)

426
00:28:00,889 --> 00:28:03,642
ปกติบนเส้นทางนี้
เหนือเบสแคมป์จะมีอยู่ห้าแคมป์

427
00:28:04,685 --> 00:28:06,144
แคมป์หนึ่งอยู่แถวนั้น

428
00:28:06,228 --> 00:28:08,605
แคมป์สอง ขึ้นไปบนนั้น

429
00:28:08,689 --> 00:28:10,899
แคมป์สาม ลึกเข้าไปในนั้น

430
00:28:10,983 --> 00:28:13,694
แล้วด้านหลังของตรงนั้น
เป็นคอขวดขึ้นยอดเขา

431
00:28:14,862 --> 00:28:16,113
และนั่นเป็นเรื่องปกติมาก

432
00:28:16,196 --> 00:28:19,116
เราเห็นลักษณะเดียวกัน
บนยอดเขาสูง 8,000 เมตร 14 แห่ง

433
00:28:19,533 --> 00:28:22,911
เพราะภูเขาพวกนี้ส่วนใหญ่
ไม่สามารถไต่ขึ้นไปได้แบบรวดเดียว

434
00:28:23,412 --> 00:28:24,371
กำลังปีนขึ้นไป

435
00:28:24,454 --> 00:28:26,331
เราต้องปีนขึ้นลงสองสามหน

436
00:28:26,415 --> 00:28:28,709
ต้องขึ้นไปที่แคมป์หนึ่ง
แคมป์สอง แคมป์สาม

437
00:28:29,668 --> 00:28:33,046
เอาอุปกรณ์และเสบียงไปเก็บตามแคมป์
รวมถึงปรับตัวให้ชินกับอากาศ

438
00:28:33,130 --> 00:28:34,840
คือทำตัวให้ชินกับอากาศที่เบาบาง

439
00:28:35,549 --> 00:28:37,718
แล้วก็กลับไปที่เบสแคมป์

440
00:28:38,302 --> 00:28:40,053
เป็นไง

441
00:28:40,554 --> 00:28:42,472
ร้อน…

442
00:28:42,556 --> 00:28:44,308
ยาก…

443
00:28:45,684 --> 00:28:47,477
และรู้สึกมีชีวิตชีวา

444
00:28:50,272 --> 00:28:53,525
หนึ่งในเรื่องหลักคือจะตรึงเชือก

445
00:28:53,609 --> 00:28:54,943
กับยอดของภูเขานั้นยังไง

446
00:28:57,237 --> 00:28:58,739
ตอนไปถึงเบสแคมป์ครั้งแรก

447
00:28:58,822 --> 00:29:01,158
จอห์น สนอร์รีกับอาลี
อยู่บนเขานั่นกันแล้ว

448
00:29:01,241 --> 00:29:03,493
และพวกเขาก็ตรึงเชือก
ไว้บนนั้นบ้างแล้ว

449
00:29:04,661 --> 00:29:09,333
แต่ที่จริงยังไม่มีใคร
ตรึงเชือกไว้เหนือแคมป์สองเลย

450
00:29:11,293 --> 00:29:12,711
และเริ่มเห็นได้ชัดเจนมาก

451
00:29:12,794 --> 00:29:15,297
ว่านี่เป็นภูเขา
ที่อันตรายมากต่อการปีน…

452
00:29:17,633 --> 00:29:20,010
ซึ่งทุกคนไปที่นั่น
เพื่อจะพิชิตยอดเขาเป็นคนแรก

453
00:29:20,093 --> 00:29:22,346
ทุกคนแข่งกันจะเป็นคนแรก

454
00:29:24,181 --> 00:29:27,184
และทุกคนก็ตระหนักได้ว่า
จริงๆ แล้ววิธีที่ปลอดภัยที่สุด

455
00:29:27,267 --> 00:29:28,977
และมีโอกาสสำเร็จมากที่สุด

456
00:29:29,061 --> 00:29:31,563
คือทุกคนต้องร่วมมือกัน
ทำสิ่งนี้ไปด้วยกัน

457
00:29:32,856 --> 00:29:34,858
มันก็เหมือนกับสหประชาชาตินั่นแหละ

458
00:29:34,942 --> 00:29:38,237
และแผนของเราก็คือ
ให้ทุกคนร่วมแรงร่วมใจปีนเขาลูกนี้

459
00:29:42,908 --> 00:29:45,994
เราควรคุยเรื่องนั้นกับพวกเชอร์ปา

460
00:29:48,539 --> 00:29:49,414
ทำไม

461
00:29:49,998 --> 00:29:54,503
เพราะไม่มีใคร
อยากเป็นตัวร้ายหรอก ใช่ไหม

462
00:29:56,129 --> 00:29:58,757
แต่มันมีการแข่งขันเกิดขึ้น

463
00:30:03,095 --> 00:30:06,557
มันคือการแข่งขัน เหมือนฟุตบอลเลย

464
00:30:08,141 --> 00:30:11,478
จนถึงตอนนี้
ก็ยังไม่มีชาวเนปาลสร้างสถิติ…

465
00:30:11,562 --> 00:30:13,772
(เกลเจ เชอร์ปา
ลูกทีมของนิมส์ - เนปาล)

466
00:30:13,856 --> 00:30:17,401
ปีนเขาในช่วงฤดูหนาวเลย

467
00:30:18,151 --> 00:30:22,698
ดังนั้นถ้าคนเนปาลขึ้นสู่ยอดเขาเคทู
ช่วงฤดูหนาวเป็นคนแรก

468
00:30:23,323 --> 00:30:27,744
เราก็อาจมีโอกาสได้ชูธงชาติของเรา

469
00:30:27,828 --> 00:30:32,457
นั่นจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก
สำหรับชาวเนปาลอย่างเรา

470
00:30:32,958 --> 00:30:35,544
ทุกคน ผมว่านี่เป็น…

471
00:30:35,627 --> 00:30:36,920
(นิมส์ ปูร์จา
หัวหน้าทีม - เนปาล)

472
00:30:37,004 --> 00:30:39,256
ชีวาสอายุ 25 ปีเลยนะ

473
00:30:39,840 --> 00:30:42,342
เพราะวันนี้เป็นวันสิ้นปี
พวกเราต้องฉลอง

474
00:30:45,679 --> 00:30:49,099
คืนนั้นเป็นวันสิ้นปีของชาวตะวันตก

475
00:30:49,516 --> 00:30:50,767
(เต็นท์ส่วนกลาง
เซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

476
00:30:57,983 --> 00:31:00,652
แต่ทีมเนปาลเริ่มพูดคุย
และแอบวางแผนกันแล้ว

477
00:31:01,737 --> 00:31:04,573
ถ้าเป็นชาวต่างชาติ ผมยอมตายดีกว่า

478
00:31:04,656 --> 00:31:09,077
แต่ผมจะไม่ยอมให้พวกเขาแซงไปได้
ขอพูดตรงๆ เลย

479
00:31:11,205 --> 00:31:15,501
คืนนั้นเป็นจุดเริ่มต้น
ของการเปลี่ยนแผน

480
00:31:15,584 --> 00:31:18,962
ซึ่งออกไปทางชาตินิยมมากขึ้น

481
00:31:21,465 --> 00:31:22,508
สิ่งที่ฉันไม่รู้

482
00:31:22,591 --> 00:31:26,845
คือผู้ร่วมนำทีมเดินทาง
ของเซเว่น ซัมมิท เทรกส์ก็มาด้วย

483
00:31:28,472 --> 00:31:31,225
ผมทำงานให้บริษัท
ที่เชอร์ปาเป็นเจ้าของ

484
00:31:31,308 --> 00:31:32,809
(คณะกรรมการบริษัท)

485
00:31:32,893 --> 00:31:37,731
เชอร์ปาเดินเท้าเปล่าไปไหนมาไหน
ตั้งแต่ 20 ปีก่อนแล้ว

486
00:31:38,065 --> 00:31:41,735
พวกเขามาเห็นนักท่องเที่ยว
และรู้ว่าการเป็นนักปีนเขา

487
00:31:41,818 --> 00:31:45,155
เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาด
ก็เลยไต่เต้าจากการเป็นลูกหาบขึ้นมา

488
00:31:45,531 --> 00:31:47,866
ผมคิดว่าชาวเนปาลควรพิชิตยอดเขานี้

489
00:31:47,950 --> 00:31:48,951
ครับ

490
00:31:49,034 --> 00:31:50,077
อย่ารอนานเกินไป

491
00:31:50,160 --> 00:31:54,873
เพราะถ้าคุณรอไปอีกหนึ่งสัปดาห์
ทีมของเรามีนักปีนเขาที่แข็งแรง

492
00:31:54,957 --> 00:31:58,126
พวกเขาจะพิชิตแน่ พวกคุณควรลงมือก่อน

493
00:31:58,210 --> 00:32:00,754
ชาวเนปาลควรพิชิตยอดเขานี้

494
00:32:00,838 --> 00:32:02,047
พวกนักปีนเขาชาวตะวันตก

495
00:32:02,130 --> 00:32:04,675
อาจรับรู้ว่า
เหล่าเชอร์ปาไปเพื่อพวกเขา

496
00:32:04,758 --> 00:32:05,968
ไปช่วยพวกเขาน่ะ

497
00:32:07,886 --> 00:32:13,141
แต่ก็คงเป็นเรื่องที่น่าเศร้า
ถ้าคนที่เพิ่งจ่ายเงิน

498
00:32:13,225 --> 00:32:15,185
ไปถึงยอดเขาก่อน

499
00:32:15,769 --> 00:32:19,189
นั่นก็เป็นความเห็นของผมด้วย
ถึงแม้ผมเป็นคนนำทีมคนเหล่านั้น

500
00:32:20,524 --> 00:32:24,736
ผมแค่ต้องการ
สร้างสถิติให้เนปาล เหนือสิ่งอื่นใด

501
00:32:24,820 --> 00:32:27,865
วางใจได้เลย
เนปาลต้องเป็นที่หนึ่งแน่

502
00:32:27,948 --> 00:32:31,159
ถ้าเราไม่ตรึงเชือกนำไปก่อน
ชาวต่างชาติก็ขึ้นไปไม่ได้

503
00:32:31,243 --> 00:32:34,872
ผมขอให้ไม่มีใครไปถึงก่อน
ขอให้เป็นคนเนปาลเท่านั้น

504
00:32:34,955 --> 00:32:38,542
ฉะนั้นพวกเราเข้าใจตรงกันนะ พวก

505
00:32:38,625 --> 00:32:42,171
ในเทือกเขาตรงนี้
พี่น้องเราฝ่าฟันกันมาหนักมาก

506
00:32:42,254 --> 00:32:45,674
แต่พอคนพูดถึงการปีนเขาในฤดูหนาว
เรากลับได้ยินชื่อของพวกคนขาว

507
00:32:45,757 --> 00:32:47,259
สวัสดีปีใหม่

508
00:32:47,342 --> 00:32:48,594
สวัสดีปีใหม่

509
00:32:52,556 --> 00:32:54,308
งานแรกของผม

510
00:32:54,391 --> 00:32:57,436
คือเก็บอึจามรี
มาปั้นเป็นก้อนเพื่อทำเชื้อเพลิง

511
00:33:06,653 --> 00:33:10,782
เรื่องราวที่แตกต่างกัน
ระหว่างของผมกับของพวกเขา

512
00:33:10,866 --> 00:33:14,328
คือเรื่องความยากลำบาก

513
00:33:14,411 --> 00:33:17,039
ผมมีชีวิตอีกแบบ

514
00:33:17,414 --> 00:33:21,835
เราจึงไม่เคยมีแผนการ
ที่จะพิชิตยอดเขาด้วยกัน

515
00:33:30,260 --> 00:33:36,308
(สัปดาห์ที่ห้า)

516
00:33:39,228 --> 00:33:43,315
(เบสแคมป์)

517
00:33:43,398 --> 00:33:49,321
สองสามวันต่อมา พวกเขาประชุมกัน
มีทีมเนปาล จอห์น และอาลี

518
00:33:49,404 --> 00:33:53,367
คุยกันเรื่องแผนขึ้นสู่ยอดเขา

519
00:33:54,034 --> 00:33:56,870
จอห์นก็โทรหาฉัน
เล่าให้ฟังเรื่องการประชุมครั้งนี้

520
00:33:56,954 --> 00:34:02,793
นี่มีแค่คุณ
กับคนเนปาลและคนปากีสถานเหรอ

521
00:34:03,293 --> 00:34:04,127
ใช่

522
00:34:04,211 --> 00:34:05,295
ไม่มีคนต่างชาติอื่นเหรอ

523
00:34:05,379 --> 00:34:08,257
ไม่มีใครแล้ว ไม่มี

524
00:34:09,049 --> 00:34:11,051
มันเหมือนการต่อรอง

525
00:34:12,427 --> 00:34:18,725
จอห์นและอาลีนำเชือก
ยาว 700 เมตรขึ้นไปอยู่แล้ว

526
00:34:19,768 --> 00:34:25,148
และมีการตกลงกันว่า
ให้ทีมเนปาลเอาเชือกไปใช้

527
00:34:26,065 --> 00:34:31,612
เพื่อให้พวกเขาพิชิต
ยอดเขานี้ด้วยกันเป็นการตอบแทน

528
00:34:35,617 --> 00:34:37,995
พวกเราจะร่วมมือกัน

529
00:34:39,371 --> 00:34:42,123
นั่นถือเป็นก้าวสำคัญ
ที่จะเดินไปข้างหน้า

530
00:34:42,206 --> 00:34:46,420
และฟ้าเปิดครั้งหน้า
เราก็พยายามพิชิตยอดเขาได้

531
00:34:46,503 --> 00:34:47,920
ค่ะ

532
00:35:00,809 --> 00:35:05,439
(เต็นท์ส่วนกลางของชาวเนปาล)

533
00:35:06,398 --> 00:35:10,944
บอกตรงๆ ว่า
งานนี้ทำเพื่อประเทศของเรา

534
00:35:11,987 --> 00:35:16,074
ที่นี่มีคนต่างชาติด้วย
ฉะนั้นผมจะไม่พูดทุกเรื่อง

535
00:35:16,158 --> 00:35:17,284
แต่ขอพูดให้ชัดเลยนะ

536
00:35:17,367 --> 00:35:20,829
ถ้ามีชาวต่างชาติอยู่ข้างหลังเรา
ผมจะดึงเชือกขึ้นมา

537
00:35:20,913 --> 00:35:23,957
จะโทษผมก็ได้นะ

538
00:35:24,041 --> 00:35:29,421
จงจำไว้ว่าพวกเราทุกคน
เป็นนักปีนเขาชาวเนปาล

539
00:35:29,505 --> 00:35:32,216
ในโอกาสนี้
เราจะทำเพื่อประเทศเรา โอเคไหม

540
00:35:34,593 --> 00:35:36,595
ก็เท่านี้แหละ

541
00:35:37,429 --> 00:35:39,056
จบแล้ว ขอบคุณนะ พวก

542
00:35:43,227 --> 00:35:47,356
ช่วงฟ้าเปิดที่พวกเขาตกลงกับเชอร์ปา

543
00:35:47,439 --> 00:35:49,983
อยู่ช่วงวันที่ 16

544
00:35:50,067 --> 00:35:51,693
- แดดจ้าเชียว จอห์น
- ใช่

545
00:35:52,653 --> 00:35:53,487
เฮ้ แจ่มเลย

546
00:35:58,200 --> 00:36:03,872
ดังนั้นในช่วงเช้า
พวกเขาจะรอสัญญาณจากนิมส์

547
00:36:03,956 --> 00:36:05,582
เพื่อขึ้นสู่ยอดเขาไปด้วยกัน

548
00:36:05,666 --> 00:36:09,586
จอห์น สนอร์รี โรงแรมห้าดาว

549
00:36:09,670 --> 00:36:11,088
วิทยุในเบสแคมป์

550
00:36:11,171 --> 00:36:13,215
ทุกคนพูดว่า
"เอ๊ะ ทีมเนปาลอยู่ไหนกัน"

551
00:36:13,298 --> 00:36:14,508
ตอนแรกพวกเขาก็บอกว่า

552
00:36:14,591 --> 00:36:17,386
"อ๋อ ใช่ เรากำลังเอาอุปกรณ์ขึ้นไป
เดี๋ยวเจอกันนะ

553
00:36:17,469 --> 00:36:20,097
พรุ่งนี้ดูเหมือนอากาศจะแย่น่ะ"

554
00:36:20,180 --> 00:36:23,350
ก็เป็นการพูดคุยที่เป็นมิตรดี

555
00:36:25,394 --> 00:36:27,020
แคมป์สองเรียกเบสแคมป์ เปลี่ยน

556
00:36:27,104 --> 00:36:32,442
แต่ต่อมาเราก็สังเกตว่า
นิมส์และทีมเนปาลเงียบหายไป

557
00:36:32,526 --> 00:36:34,319
วิทยุเงียบกริบ

558
00:36:34,403 --> 00:36:35,696
แคมป์สอง เปลี่ยน

559
00:36:37,531 --> 00:36:39,157
แคมป์สอง เปลี่ยน

560
00:36:39,241 --> 00:36:41,743
เมื่อก่อนพวกเขาคุยกัน
ทางช่องนี้อย่างเปิดเผย

561
00:36:41,827 --> 00:36:45,622
แต่แล้วจู่ๆ พวกเขาก็หายต๋อม
จากช่องทางพวกนี้ไปเลย

562
00:36:45,706 --> 00:36:47,666
แล้วก็เกิดคำถามขึ้นว่า

563
00:36:48,417 --> 00:36:50,085
"พวกเขากำลังไปพิชิตกันเหรอ"

564
00:36:50,794 --> 00:36:52,796
แคมป์สอง เบสแคมป์ๆ

565
00:37:02,639 --> 00:37:05,142
พ่อผมบอกว่า

566
00:37:05,225 --> 00:37:11,857
"ฉันรู้จักพวกเขามาหลายปี

567
00:37:11,940 --> 00:37:15,277
ร่วมกันทำภารกิจ
และพิชิตยอดเขามาหลายครั้ง

568
00:37:15,360 --> 00:37:18,488
ถ้าพวกเขามีแผนการ
ยังไงก็ต้องมาบอกพวกเราแน่นอน"

569
00:37:26,830 --> 00:37:32,085
แต่เราก็มารู้ว่า
พวกเขาแอบวางแผนขึ้นสู่ยอดเขากันลับๆ

570
00:37:38,133 --> 00:37:40,969
ทีมเนปาลได้เริ่มเดินทาง
ขึ้นสู่ยอดเขากันแล้ว

571
00:37:41,845 --> 00:37:44,598
แต่มันสายไปแล้วสำหรับจอห์น

572
00:37:44,681 --> 00:37:46,892
พวกเขาพลาดฟ้าเปิดครั้งนั้นไป

573
00:37:49,019 --> 00:37:52,940
(แคมป์สอง 6,700 เมตร)

574
00:37:56,235 --> 00:37:59,112
จอห์นไม่อยากเชื่อว่ามันจะเกิดขึ้น

575
00:37:59,863 --> 00:38:01,406
เขาโกรธ

576
00:38:02,616 --> 00:38:06,119
เพราะเขาคิดว่าได้ตกลงกันไว้แล้ว

577
00:38:07,412 --> 00:38:09,540
ไม่มีลมเลยเนอะ

578
00:38:15,087 --> 00:38:16,505
มันจบแล้ว

579
00:38:18,048 --> 00:38:23,470
ทีมเนปาลต้องการพิชิต
ยอดเขานั้นเพื่อชาติของเขา

580
00:38:23,554 --> 00:38:26,890
วางแผนกันมาแล้วอย่างชัดเจน

581
00:38:32,729 --> 00:38:37,943
ผมเห็นพวกเขามีสีหน้าที่ผิดหวัง

582
00:38:39,862 --> 00:38:44,283
พวกเขาช็อกกันน่าดู

583
00:38:50,581 --> 00:38:51,790
(เบสแคมป์)

584
00:38:51,874 --> 00:38:55,586
ต่อมาในคืนนั้น
ทีมเนปาลก็เริ่มทยอยลงมา

585
00:38:59,131 --> 00:39:02,926
ฉันรู้สึกสงสารอาลีและจอห์นมาก

586
00:39:03,010 --> 00:39:10,017
เพราะพวกเขาตรึงเชือกไว้แล้ว ก็เลยรอ

587
00:39:10,100 --> 00:39:16,732
ที่จะร่วมไต่ขึ้นยอดเขาครั้งนี้
แต่พวกเขากลับถูกกันออกไป

588
00:39:16,815 --> 00:39:17,983
ยินดีด้วย

589
00:39:20,360 --> 00:39:23,739
พวกเขาหลายคน
เป็นนักปีนเขาที่เก่งที่สุดในโลก

590
00:39:23,822 --> 00:39:25,657
และพวกเขาได้เปรียบทางสภาพพันธุกรรม

591
00:39:25,741 --> 00:39:29,369
เพราะพวกเขาอาศัยอยู่
บนพื้นที่สูงกันมาหลายต่อหลายรุ่น

592
00:39:29,453 --> 00:39:32,414
ก็เลยแข็งแรงมากในเทือกเขาหิมาลัย
ซึ่งเหลือเชื่อมากเลย

593
00:39:34,875 --> 00:39:38,420
แต่อาลีกับจอห์นถูกทิ้งอยู่ข้างหลัง

594
00:39:39,588 --> 00:39:41,423
และแน่นอนว่าใจนึงผมก็คิดว่า

595
00:39:41,507 --> 00:39:44,510
"ถ้าเราทุกคนขึ้นไปบนนั้นด้วยกัน
ก็คงจะแจ๋วไปเลยนะ"

596
00:39:46,261 --> 00:39:49,556
มีชาวตะวันตกหลายคนที่ยินดีกับพวกเรา

597
00:39:49,640 --> 00:39:51,725
ตอนเรากลับลงมาจากยอดเขา

598
00:39:52,309 --> 00:39:55,812
แต่ก็มีบางคนที่อิจฉาพวกเรา

599
00:39:55,896 --> 00:39:58,398
ผมก็รู้สึกเสียใจนะ

600
00:39:59,399 --> 00:40:00,400
(วิดีโอทีมเนปาล)

601
00:40:00,484 --> 00:40:05,822
ที่นี่ปีนยากกว่าภูเขาไหนๆ
ที่ผมเคยปีนมาเป็นสิบเท่าเลย

602
00:40:08,534 --> 00:40:14,206
ผมโดนหิมะกัดที่แก้ม
ก็เลยรู้สึกกลัวมากด้วย

603
00:40:18,919 --> 00:40:19,920
(วิดีโอขึ้นสู่ยอดเขาของทีมเนปาล)

604
00:40:20,003 --> 00:40:23,715
น้อยคนมาก
ที่จะได้สร้างสถิติโลกในชีวิต

605
00:40:23,799 --> 00:40:26,593
นี่เป็นสิ่งที่ผมภูมิใจมาก

606
00:40:30,180 --> 00:40:31,640
ปัญหาจริงๆ ก็คือ

607
00:40:31,723 --> 00:40:33,892
ปกติแล้วชาวเนปาล
เป็นมิตรและชอบช่วยเหลือ

608
00:40:33,976 --> 00:40:36,270
และช่วยชาวตะวันตกให้ขึ้นไปถึงยอดเขา

609
00:40:36,353 --> 00:40:39,606
แต่นี่เป็นการเดินทาง
ที่ไม่มีเรื่องพวกนั้นเลยจริงๆ

610
00:40:40,566 --> 00:40:41,692
และไม่มีทางเลย

611
00:40:41,775 --> 00:40:45,445
ที่นิมส์จะยอมพา
ชาวตะวันตกคนไหนขึ้นไปถึงยอดเขา

612
00:40:48,657 --> 00:40:50,284
ตอนที่เราอยู่ที่เบสแคมป์

613
00:40:50,367 --> 00:40:53,412
นิมส์บอกให้ผมแพ็กของ
สำหรับการปีนห้าวัน

614
00:40:53,495 --> 00:40:55,455
ซึ่งจะรวมวันขึ้นยอดเขาด้วย

615
00:40:57,124 --> 00:41:01,253
แต่พอเราไปถึงแคมป์สามแล้ว
นิมส์บอกว่า "คุณต้องลงไปข้างล่าง"

616
00:41:01,336 --> 00:41:03,797
ผมก็เลยหัวเสียมาก

617
00:41:07,384 --> 00:41:09,928
ถึงอย่างนั้น ในวิดีโอการปีนเขาเก่าๆ

618
00:41:10,012 --> 00:41:13,473
ชาวตะวันตกก็มักจะให้
เชอร์ปาหยุดอยู่แค่แคมป์สี่

619
00:41:13,557 --> 00:41:15,350
เพื่อเป็นการพิชิตยอดเขาที่มีเกียรติ
ของชาวตะวันตก

620
00:41:15,434 --> 00:41:18,520
และต้องไม่มีใครพูดว่า
เชอร์ปามาช่วยพวกเขา ก็…

621
00:41:19,104 --> 00:41:22,649
ส่วนหนึ่งผมก็คิดว่า
นิมส์ได้ทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม

622
00:41:22,733 --> 00:41:26,403
(เคทูในฤดูหนาว)

623
00:41:26,486 --> 00:41:30,908
คนขึ้นเขาสูง 8,000 เมตรทั้งหมดได้
เป็นเพราะการทำงานของเชอร์ปา

624
00:41:31,408 --> 00:41:34,203
แต่ในแง่ของการยกย่อง
พวกเขามาเป็นอันดับสุดท้ายเสมอ

625
00:41:34,286 --> 00:41:36,038
ยินดีด้วย พวก สมศักดิ์ศรีแล้ว

626
00:41:36,121 --> 00:41:39,791
ผมได้เจอนาวิกฯ อเมริกา
ที่พูดถึงพระคัมภีร์ท่อนหนึ่งว่า

627
00:41:40,375 --> 00:41:44,004
"คนแรกจะมาเป็นอันดับสุดท้าย
และคนสุดท้ายกลับเป็นคนแรก"

628
00:41:45,756 --> 00:41:49,927
ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนคิดคำนั้นขึ้นมา
แต่มันโดนใจมากเลย

629
00:42:03,106 --> 00:42:07,152
พวกเราทำใจยินดี
กับพวกเชอร์ปาได้ยากมาก

630
00:42:07,736 --> 00:42:09,863
เพราะเช้าวันรุ่งขึ้น

631
00:42:10,405 --> 00:42:14,701
ฉันกับช่างภาพ ออสวอลด์

632
00:42:14,785 --> 00:42:18,038
ตอนนั้นเรากำลังลงมาจากแคมป์สอง

633
00:42:20,541 --> 00:42:24,795
และอุบัติเหตุก็เกิดขึ้นตอนนั้น

634
00:42:30,843 --> 00:42:33,720
ถึงช่วงหนึ่งผมได้ยิน
เสียงอะไรบางอย่างร่วงลงมา

635
00:42:33,804 --> 00:42:36,515
ผมคิดว่า "ต้องเป็นหินก้อนมหึมาแน่"

636
00:42:36,598 --> 00:42:38,642
(ออสวอลด์ รอดริโก เปไรรา
ช่างภาพการปีนเขา - โปแลนด์)

637
00:42:38,725 --> 00:42:40,978
แล้วผมก็รีบคว้าเอา

638
00:42:41,061 --> 00:42:43,897
โกโปรที่เก็บอยู่
ที่ช่องกระเป๋าด้านในชุดกันหนาว

639
00:42:43,981 --> 00:42:45,190
อย่างรวดเร็ว

640
00:42:53,115 --> 00:42:54,116
ผมก็นึกดีใจเหมือนกัน

641
00:42:54,199 --> 00:42:56,910
ที่ไม่ได้บันทึกภาพในช่วงที่เห็นร่าง

642
00:42:57,619 --> 00:42:59,329
แต่เราจะเห็นว่าถุงมือ

643
00:42:59,413 --> 00:43:02,165
ถุงมือกันหนาวยังร่วงลงมาอยู่

644
00:43:03,667 --> 00:43:05,294
เห็นไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

645
00:43:05,377 --> 00:43:07,254
- เห็นไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
- ไม่รู้นะ

646
00:43:07,337 --> 00:43:09,840
คุณลงไปดูนะว่าเกิดอะไรขึ้น

647
00:43:12,342 --> 00:43:14,720
ผมตามฆวน ปาโบลไป

648
00:43:17,181 --> 00:43:21,351
ยิ่งเข้าไปใกล้
ก็เข้าใจว่ามีคนนอนอยู่

649
00:43:22,269 --> 00:43:24,229
บนพื้น บนพื้นหิน

650
00:43:24,313 --> 00:43:27,983
แล้วทามาราก็พูดว่า "นั่นคือเซอร์จี"

651
00:43:31,236 --> 00:43:35,949
เซอร์จี มินโกเต
น่าจะเป็นนักปีนเขาที่มีประสบการณ์

652
00:43:36,033 --> 00:43:37,451
มากที่สุดแล้ว

653
00:43:38,285 --> 00:43:43,290
ตอนนั้นเขาปีนอยู่กับเพื่อน
ฆวน ปาโบล มอห์ร

654
00:43:47,628 --> 00:43:51,840
ปกติแล้วนักปีนเขา
จะไม่ค่อยสุงสิงกับคนอื่น

655
00:43:51,924 --> 00:43:53,383
หยิ่งนิดๆ

656
00:43:55,260 --> 00:44:01,517
แต่สำหรับคนพวกนั้น
ที่ฉันเจอมามันตรงกันข้ามเลย

657
00:44:04,394 --> 00:44:09,566
และยิ่งเป็นเซอร์จี
เขาให้ความรู้สึกที่ว่า "ฉันปลอดภัย"

658
00:44:21,537 --> 00:44:23,539
ตอนเขาตกลงมา…

659
00:44:25,207 --> 00:44:29,795
ฉันช็อกอยู่ในใจจนร่างกายฉันออกอาการ

660
00:44:29,878 --> 00:44:32,714
ห้ามแสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ

661
00:44:34,341 --> 00:44:36,927
นี่เป็นสถานการณ์ที่เกินบรรยายสุดๆ

662
00:44:38,637 --> 00:44:43,141
มีร่างของเซอร์จี
วางไว้อยู่ในถุงนอนตรงนั้น

663
00:44:45,060 --> 00:44:48,313
แล้วก็มีคนเหล่านี้มาห้อมล้อมตัวเขา

664
00:44:48,397 --> 00:44:50,315
พยายามจะบันทึกภาพ

665
00:45:00,284 --> 00:45:04,788
ตัวผมในช่วงเวลานี้ ผมคิดว่า
การพิชิตยอดเขาเป็นครั้งแรกไม่มีแล้ว

666
00:45:04,872 --> 00:45:07,583
"รางวัล" แห่งการเป็นคนแรกมันหายไป

667
00:45:08,333 --> 00:45:11,253
และตอนนี้เซอร์จี
หนึ่งในคนที่มีประสบการณ์มากที่สุด…

668
00:45:12,004 --> 00:45:13,714
ไม่มีใครรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

669
00:45:15,174 --> 00:45:17,217
เขาน่าจะโดนหินฟาดใส่

670
00:45:18,343 --> 00:45:19,636
และเขาก็ตายแล้ว

671
00:45:21,889 --> 00:45:23,473
ถึงเวลากลับบ้าน

672
00:45:29,855 --> 00:45:34,234
พอเซอร์จีตาย
ผมรู้สึกเหมือนโชคไม่เข้าข้างเลย

673
00:45:34,651 --> 00:45:39,364
และการจะปีนเขาไปต่อ
ไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย

674
00:45:41,241 --> 00:45:44,203
โดยเฉพาะ
สำหรับพวกนักปีนเขามือใหม่ทั้งหลาย

675
00:45:44,286 --> 00:45:47,456
แบบ "ดูสิ
ขนาดคนมีประสบการณ์ยังตกลงมาเลย

676
00:45:47,539 --> 00:45:49,708
คนที่เหลือจะเป็นยังไง" อะไรแบบนี้

677
00:45:55,506 --> 00:45:58,967
ต่อมาฉันก็นั่งลงร้องไห้

678
00:45:59,051 --> 00:46:03,639
และในช่วงเวลานี้ฉันพูดว่า "เอาละ
การเดินทางนี้ สำหรับฉันมันจบแล้ว

679
00:46:03,722 --> 00:46:05,557
ฉันอยากกลับบ้านแล้ว"

680
00:46:06,517 --> 00:46:10,270
ใช่ พรุ่งนี้อันดับแรกเลย
ทุกคนจะกลับบ้าน

681
00:46:11,230 --> 00:46:13,232
ทีมเนปาลปีนเขาลูกนี้แล้ว

682
00:46:13,732 --> 00:46:14,900
เซอร์จีตาย

683
00:46:15,734 --> 00:46:17,402
เหมือนว่าอยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์

684
00:46:31,500 --> 00:46:35,295
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาคือ
เฮลิคอปเตอร์พวกนี้ก็มาถึง

685
00:46:35,379 --> 00:46:39,174
เต็มไปด้วยนายทหารระดับสูง

686
00:46:39,925 --> 00:46:43,387
ทีมเนปาลพิชิต
ยอดเขาเคทูในฤดูหนาวได้สำเร็จ

687
00:46:43,470 --> 00:46:47,057
และทหารปากีสถานก็มาแสดงความยินดี

688
00:46:52,938 --> 00:46:55,732
ทหารที่มากับเฮลิคอปเตอร์บอกว่า

689
00:46:55,816 --> 00:46:58,735
"คนเนปาลพิชิตยอดเขาได้ยังไง

690
00:46:58,819 --> 00:47:02,614
และอาลีกับจอห์น
ก็มาถึงที่นี่ก่อนตั้งหนึ่งเดือน

691
00:47:02,698 --> 00:47:06,243
จนป่านนี้พวกเขา
ยังพิชิตยอดเขาไม่ได้เนี่ยนะ"

692
00:47:06,326 --> 00:47:10,289
ก็เหมือนกับว่า
ฮีโร่ของปากีสถานทำไม่สำเร็จ

693
00:47:14,293 --> 00:47:20,048
ส่วนตัวก็…
ฉันเห็นอาลีเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

694
00:47:25,679 --> 00:47:28,765
เขาค่อนข้างไม่สบายใจ
กับบรรยากาศตึงเครียดนี้

695
00:47:28,849 --> 00:47:33,145
ฉันเลยคิดว่า
เขาไม่แน่ใจแล้วว่าจะทำยังไง

696
00:47:54,958 --> 00:47:59,546
ผมบอกพ่อว่า
การพิชิตยอดเขาฤดูหนาวครั้งแรกจบแล้ว

697
00:48:01,840 --> 00:48:05,344
อากาศจะเปลี่ยนในเดือนกุมภาพันธ์

698
00:48:09,806 --> 00:48:14,228
กุมภาพันธ์มักจะอันตราย
เพราะสภาพอากาศแย่และมีลมกรรโชกแรง

699
00:48:14,311 --> 00:48:18,315
ดังนั้นการพิชิตยอดเขา
ในช่วงเวลานี้จะเสี่ยงเกินไป

700
00:48:19,233 --> 00:48:22,528
เราควรยกเลิกเพราะมีคนพิชิตไปแล้ว

701
00:48:23,612 --> 00:48:28,075
แม้แต่คนทำครัวก็รู้ได้ว่า
เราไม่ควรทู่ซี้

702
00:48:32,162 --> 00:48:35,832
ครอบครัวผม โดยเฉพาะแม่
รู้สึกกังวลกันมาก

703
00:48:35,916 --> 00:48:39,586
และพูดว่ามันช้าไปแล้ว
ให้กลับบ้านเถอะ

704
00:48:44,216 --> 00:48:51,223
แต่ในตอนนั้นเราได้ยินว่า
ผู้ชายชื่ออีเลียมาถ่ายทำภาพยนตร์

705
00:48:51,306 --> 00:48:54,351
เขาจะมาถ่ายภาพยนตร์
ที่พวกเราปีนยอดเขาเคทู

706
00:48:55,769 --> 00:49:00,065
(สัปดาห์ที่หก)

707
00:49:00,858 --> 00:49:02,818
กฎที่ผมตั้งให้กับตัวเอง

708
00:49:02,901 --> 00:49:06,280
คือถ้าผมจะถ่ายทำยอดเขาเคทู
ผมต้องหาเรื่องราวที่ใช่

709
00:49:08,365 --> 00:49:11,076
และถึงแม้นิมส์
จะพิชิตยอดเขานั้นไปแล้ว

710
00:49:11,785 --> 00:49:14,997
ผมพูดตรงๆ เลยนะ
บนยอดเขาเคทูในฤดูหนาวเนี่ย

711
00:49:15,080 --> 00:49:18,292
ถ้าคิดว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อีก
คงจะคิดผิดทีเดียว

712
00:49:20,127 --> 00:49:23,589
และเรื่องราวที่ผมอยากจะเล่า
คือเรื่องของคนที่เป็นไก่รองบ่อน

713
00:49:23,672 --> 00:49:27,801
ผมนั่งอยู่ที่บ้านพยายามคิดหาทาง
พาตัวเองมาที่ปากีสถาน

714
00:49:29,636 --> 00:49:30,846
และในที่สุด

715
00:49:30,929 --> 00:49:33,557
วิธีที่ผมใช้นำเสนอให้กับทางทหาร

716
00:49:33,640 --> 00:49:36,185
คือผมอยากเล่าเรื่องราวของคนปากีสถาน

717
00:49:36,268 --> 00:49:41,607
เราได้ฮีโร่นักปีนเขาประจำชาติของคุณ
กับลูกชายของเขาซึ่งอยู่บนเขานี้

718
00:49:41,690 --> 00:49:45,277
และผมก็อยากช่วย
เชิดชูชื่อเสียงของเขา

719
00:49:48,572 --> 00:49:52,201
และทางทหารกับรัฐบาล
ก็ให้ความสนใจเรื่องนั้นมาก

720
00:49:54,536 --> 00:49:56,997
หลายคนในปากีสถานมีฐานะยากจนสุดๆ

721
00:50:00,125 --> 00:50:02,169
การท่องเที่ยวเป็นทางรอด

722
00:50:06,590 --> 00:50:08,509
ดังนั้นจากมุมมองของพวกเขา

723
00:50:08,592 --> 00:50:12,721
เรื่องราวของอาลีก็ถือเป็นโอกาส
ที่น่าจะสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คน

724
00:50:12,804 --> 00:50:15,057
มาประเทศปากีสถาน
เพื่อมาเห็นกับตาตัวเอง

725
00:50:18,727 --> 00:50:21,939
อาลีต้องเผชิญความกดดันสูงมาก

726
00:50:22,022 --> 00:50:23,857
จากรอบด้าน จากสื่อ

727
00:50:23,941 --> 00:50:26,944
จากทางกองทัพที่มา
จากคนถ่ายภาพยนตร์ที่มา

728
00:50:28,237 --> 00:50:31,865
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาไปพูดอะไรกับอาลี
แต่มันชัดเจนมาก

729
00:50:33,200 --> 00:50:35,118
อาลีต้องพิชิตยอดเขาเท่านั้น

730
00:50:35,202 --> 00:50:38,705
เพื่อแสดงให้เห็นว่า
คนปากีสถานก็ไม่แพ้พวกเชอร์ปา

731
00:50:38,789 --> 00:50:42,668
คุณรู้สึกว่าตอนนี้
คุณน่าจะเข้าใกล้ความฝันมากเลยไหม

732
00:50:42,751 --> 00:50:47,047
อินชาอัลลอฮ์ ใช่
ปีนี้เราแข็งแกร่งมาก

733
00:50:47,130 --> 00:50:48,966
เราปรับตัวกับสภาพอากาศได้ดีมาก

734
00:50:49,049 --> 00:50:53,887
และจอห์นก็แข็งแกร่งไปกับเรา
และเราก็ทำอย่างสุดความสามารถ

735
00:50:54,596 --> 00:51:00,811
ความกดดันมันสูงมาก
จนแสดงออกทางสายตาของทุกๆ คน

736
00:51:01,645 --> 00:51:05,107
ก็คอยดูทีมนี้อยู่ว่า
พวกเขาจะทำสำเร็จหรือไม่

737
00:51:06,149 --> 00:51:07,276
และลุยเลย

738
00:51:08,402 --> 00:51:12,322
ฉันบอกเขาว่า "ใกล้จะจบแล้ว
เดี๋ยวคุณจะได้กลับบ้านแล้ว"

739
00:51:13,240 --> 00:51:14,658
แต่เขาตัดสินใจว่า

740
00:51:14,741 --> 00:51:20,122
เขาอาจเป็นคนไอซ์แลนด์คนแรก
ที่พิชิตยอดเขาเคทูในฤดูหนาวก็ได้

741
00:51:20,789 --> 00:51:26,587
จริงๆ แล้วก็เลยยังมีโอกาส
สร้างประวัติศาสตร์การปีนเขาอยู่

742
00:51:27,588 --> 00:51:31,925
(สัปดาห์ที่เจ็ด)

743
00:51:33,135 --> 00:51:35,762
ตอนนี้คุณคิดยังไงกับแคมป์

744
00:51:36,346 --> 00:51:37,472
เริ่มโล่งนะ

745
00:51:37,556 --> 00:51:40,017
- ใช่แล้ว
- เช้านี้เหลือกันกี่คน

746
00:51:40,100 --> 00:51:44,188
เช้านี้น่าจะเหลือ 14 หรือ 15 คน

747
00:51:44,271 --> 00:51:45,105
ใช่

748
00:51:45,856 --> 00:51:47,733
อินชาอัลลอฮ์
เราไปกับเฮลิคอปเตอร์ด้วย

749
00:51:47,816 --> 00:51:50,110
ไม่ๆๆ พอพิชิตยอดเขาได้แล้ว

750
00:51:50,194 --> 00:51:51,778
- เราจะอยู่ฉลองกัน
- ใช่

751
00:51:51,862 --> 00:51:53,447
- ที่เบสแคมป์
- ที่เบสแคมป์

752
00:51:53,530 --> 00:51:56,992
ตอนนี้อาลีกับจอห์น
อยู่ตรงนั้นมาสองเดือนแล้ว

753
00:51:57,409 --> 00:52:00,078
พวกเขาเลยตัดสินใจว่า "เราจะลุย"

754
00:52:00,662 --> 00:52:03,665
พวกเราที่เหลือตั้งใจจะกลับแล้ว

755
00:52:03,749 --> 00:52:05,250
เห็นหิมะถล่มทางโน้นไหม

756
00:52:06,293 --> 00:52:07,294
เห็น

757
00:52:07,377 --> 00:52:09,463
แต่พอมีคนหนึ่งตัดสินใจว่าจะลุยต่อ

758
00:52:09,546 --> 00:52:12,216
ก็จะเกิดการคิดตั้งคำถามตามๆ กัน

759
00:52:14,384 --> 00:52:16,637
ผมจำได้ถึงตอนที่
นั่งคุยกับเจพีและทามาราว่า

760
00:52:18,013 --> 00:52:21,725
"การเดินทางครั้งนี้จบแล้ว
หรือเราจะอยู่ต่อ"

761
00:52:22,726 --> 00:52:24,353
(ฆวน ปาโบล 'เจพี' มอห์ร ปริเอโต
และทามารา ลุนเกอร์)

762
00:52:24,436 --> 00:52:27,439
ช่วงหลายวัน
หลังเกิดอุบัติเหตุกับเซอร์จี

763
00:52:27,523 --> 00:52:30,692
ฉันก็คุยกับเจพีเรื่องนี้

764
00:52:30,776 --> 00:52:33,111
แน่นอนว่าเขาเสียใจมาก

765
00:52:34,363 --> 00:52:38,283
แต่ฉันบอกว่า "โอเค การปีนเขา
ไม่ได้เป็นเพียงการค้นพบภูเขา

766
00:52:38,367 --> 00:52:40,410
แต่เป็นการค้นพบตัวเองด้วย

767
00:52:42,162 --> 00:52:45,999
ไม่มีที่ไหนให้ค้นหาความรู้สึกพวกนี้
ได้ดีไปกว่าที่นี่แล้ว"

768
00:52:48,043 --> 00:52:49,253
ผมก็รู้สึกนะ

769
00:52:49,336 --> 00:52:52,214
ว่าฆวน ปาโบลกับทามารา
เป็นคนที่มีประสบการณ์มากที่สุด

770
00:52:52,297 --> 00:52:55,509
และเป็นคนสำคัญ
ที่จะกำหนดความเห็นของผมด้วย

771
00:52:58,637 --> 00:53:04,184
ตอนที่พวกเขาบอกว่าไปต่อได้
ผมรู้สึกว่า "เราก็เป็นแค่ออสวอลด์"

772
00:53:04,268 --> 00:53:07,437
ผมเป็นคนที่ไป
เพื่อถ่ายวิดีโอแม็กดาเลนาเท่านั้น

773
00:53:07,521 --> 00:53:10,357
ผมไม่ใช่คนที่
พิชิตยอดเขาสูง 8,000 เมตร

774
00:53:10,440 --> 00:53:13,360
ที่เผชิญความตายหลายต่อหลายครั้ง

775
00:53:16,071 --> 00:53:20,200
หลังเซอร์จีตายสองสามวัน
บรรยากาศทั้งหมดก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

776
00:53:21,451 --> 00:53:26,415
นักปีนเขาส่วนใหญ่
ก็โน้มน้าวใจตัวเองให้อยู่บนเขาต่อ

777
00:53:28,041 --> 00:53:31,628
ผมตัดสินใจว่าจะแค่ควบคุม
สถานการณ์ไม่ให้แย่ไปกว่าเดิม

778
00:53:31,712 --> 00:53:35,048
หวังว่าจะไม่มีใครพลาดแล้ว
แต่นี่มันสุดๆ ไปเลย

779
00:53:37,050 --> 00:53:42,681
(สัปดาห์ที่แปด)

780
00:53:42,764 --> 00:53:44,766
สวัสดี ยาน นี่จอห์น สนอร์รีนะ

781
00:53:48,145 --> 00:53:53,442
แล้วก็ได้ข่าวว่า
ฟ้าน่าจะเปิดบนยอดเขาอีกครั้ง

782
00:53:55,402 --> 00:53:57,446
คุณมีตารางเวลาที่ลมมาไหม

783
00:53:57,529 --> 00:54:00,824
ลมจะเริ่มอ่อนกำลังลงเมื่อไหร่

784
00:54:00,908 --> 00:54:02,326
(โทรหาคนดูแลสภาพอากาศ
สำหรับการเดินทาง)

785
00:54:02,409 --> 00:54:04,828
เรื่องนั้นผมเข้าใจ แต่ผมพยายาม…

786
00:54:06,955 --> 00:54:08,624
ผมพยายามทำความเข้าใจอยู่

787
00:54:09,833 --> 00:54:11,251
ใช่ แต่คุณไม่เข้าใจผม

788
00:54:14,630 --> 00:54:16,215
ยาน คุณช่วย…

789
00:54:17,883 --> 00:54:19,468
ไม่พูดอังกฤษเลย

790
00:54:21,470 --> 00:54:25,682
ได้ครับ ยาน ผมจะรอ…
คุณส่งมาเลย คุณส่งมาเดี๋ยวนี้เลยนะ

791
00:54:26,642 --> 00:54:28,018
บ๊ายบาย

792
00:54:28,894 --> 00:54:30,771
เขาไม่พูดภาษาอังกฤษเลย

793
00:54:30,854 --> 00:54:32,022
ติดแหง็ก

794
00:54:32,105 --> 00:54:33,482
นี่เป็นฟ้าเปิดสั้นๆ

795
00:54:33,774 --> 00:54:35,776
คนดูแลสภาพอากาศบอกว่ามันสั้นเกิน

796
00:54:35,859 --> 00:54:37,444
แต่เราจะใช้โอกาสนี้

797
00:54:37,528 --> 00:54:39,279
เพราะว่าเรา… เราทำได้

798
00:54:39,363 --> 00:54:40,405
เราทำได้

799
00:54:41,240 --> 00:54:42,866
ถ้าทำไม่ได้ ผมจะบอกว่าไม่ได้

800
00:54:42,950 --> 00:54:47,329
แต่เราใช้โอกาสนี้ได้
และจะลองใช้ดู เราจะใช้โอกาสนี้

801
00:54:48,372 --> 00:54:49,915
ผมอาจใช้ก็ได้

802
00:54:49,998 --> 00:54:51,083
ใช่ๆๆ

803
00:54:52,835 --> 00:54:54,795
ผมว่านี่เป็นโอกาสของเรา

804
00:54:57,548 --> 00:54:59,049
- ดีมากเลย
- ใช่

805
00:55:01,385 --> 00:55:02,427
เยี่ยมเลย

806
00:55:05,722 --> 00:55:06,723
ใช่

807
00:55:36,587 --> 00:55:38,046
ฟ้าเปิดครั้งนี้ดูสั้นนะ

808
00:55:38,130 --> 00:55:40,883
แต่ผมว่าฤดูหนาวก็เป็นแบบนี้แหละ

809
00:55:40,966 --> 00:55:44,011
และผมก็อยากจะเตือนทุกคน
ถึงเรื่องจังหวะเวลาด้วย

810
00:55:44,094 --> 00:55:45,429
เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

811
00:55:45,512 --> 00:55:47,097
(ประชุมทีมเซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

812
00:55:47,181 --> 00:55:50,809
รู้สึกผมบอกพวกคุณแล้วว่าใช้เวลา
ราวๆ หกชั่วโมงครึ่งไปที่แคมป์หนึ่ง

813
00:55:51,560 --> 00:55:54,021
ห้าชั่วโมงจากแคมป์หนึ่งไปแคมป์สอง

814
00:55:54,104 --> 00:55:57,858
ผมก็ได้พูดแบบนั้นในเบสแคมป์
คืนก่อนที่ทุกคนจะออกเดินทาง

815
00:55:57,941 --> 00:56:01,820
ผมบอกพวกเขาว่า
ช่วงฟ้าเปิดจะค่อนข้างสั้น

816
00:56:01,904 --> 00:56:05,574
และบอกเวลากลับ
ให้ทุกคนทราบอย่างชัดเจน

817
00:56:06,408 --> 00:56:09,119
ถ้ายังไงระหว่างทาง

818
00:56:09,203 --> 00:56:11,955
คุณทำเวลาไม่ทัน
วันนั้นก็อาจไม่ใช่วันของคุณ

819
00:56:12,039 --> 00:56:14,208
คุณก็อาจต้องลืม
เรื่องพิชิตยอดเขาไปเลย

820
00:56:14,291 --> 00:56:17,127
ใครๆ ก็รู้ว่านี่อันตรายสุดๆ

821
00:56:18,045 --> 00:56:19,963
ไม่ว่าเราจะไปเสี่ยงอันตรายหรือไม่

822
00:56:20,047 --> 00:56:23,467
ในความเห็นผม
มันก็ขึ้นอยู่กับสมาชิก ไม่ใช่ตัวผม

823
00:56:26,345 --> 00:56:29,806
วันที่เราได้ตัดสินใจจะขึ้นไป

824
00:56:30,807 --> 00:56:36,647
เชอร์ปาของฉันบอกว่า
ก่อนที่ทีมเนปาลขึ้นไปถึงยอดเขา

825
00:56:38,273 --> 00:56:42,110
นิมส์พูดเรื่องการตัดเชือก

826
00:56:42,194 --> 00:56:46,240
เพื่อไม่ให้ใคร
ตามพวกเขาไปพิชิตยอดเขาได้

827
00:56:47,533 --> 00:56:49,284
ฉันไม่ได้พูดอะไร

828
00:56:49,368 --> 00:56:56,375
เพราะฉันนึกไม่ออกว่า
จะมีคนสามารถทำเรื่องแบบนั้นได้

829
00:57:00,337 --> 00:57:03,131
แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็รู้จักนิมส์

830
00:57:03,715 --> 00:57:08,804
ฉันรู้ว่าเขาทำตัวยังไง
และแสดงออกยังไง

831
00:57:10,389 --> 00:57:15,519
อย่าไปตัดสินเขาหรือใครๆ
จากโซเชียลมีเดีย

832
00:57:15,602 --> 00:57:18,647
เพราะมันเป็นการสร้างภาพขึ้นมา

833
00:57:27,781 --> 00:57:29,700
- เช้านี้สดใสนะ
- ใช่

834
00:57:30,534 --> 00:57:32,202
(วันแรกของช่วงไต่ขึ้นยอดเขา)

835
00:57:32,286 --> 00:57:33,579
เจอกันข้างบนนะ

836
00:57:33,662 --> 00:57:35,372
เจอกันข้างบน พวก ดูแลตัวเองนะ

837
00:57:35,455 --> 00:57:37,457
ดูแลตัวเอง ระวังหินด้วย

838
00:57:37,541 --> 00:57:39,084
ผมคิดว่าคุณอยู่บนเขา

839
00:57:39,168 --> 00:57:40,419
ใช่ เจอกันบนเขานะ

840
00:57:46,800 --> 00:57:48,468
ทุกอย่างเริ่มเป็นจริงขึ้นมา

841
00:57:48,552 --> 00:57:53,182
เรากำลังพยายามพิชิต
ยอดเขาเคทูในฤดูหนาวกันจริงๆ

842
00:57:55,309 --> 00:57:58,729
เจพีกับทามาราได้ตัดสินใจว่า
"เฮ้ เราปีนขึ้นไปด้วยกันนะ"

843
00:57:59,396 --> 00:58:01,732
ผมเริ่มเกิดความรู้สึกระแคะระคาย

844
00:58:01,815 --> 00:58:04,776
ถึงความหวานแหววระหว่างพวกเขาสองคน

845
00:58:04,860 --> 00:58:07,279
แม้จะไม่ได้เปิดเผยอย่างโจ่งแจ้ง

846
00:58:07,362 --> 00:58:10,532
แต่ก็เห็นได้ชัดว่าอย่างน้อย
พวกเขาก็เริ่มมีใจให้กัน

847
00:58:12,492 --> 00:58:15,913
ตอนฉันตัดสินใจ
เริ่มขึ้นสู่ยอดเขากับเจพี

848
00:58:15,996 --> 00:58:20,501
ฉันรู้สึกมีความสุขมาก
ที่ได้ร่วมทีมกับเขาอะไรแบบนั้น

849
00:58:20,584 --> 00:58:25,255
แต่แล้วเขาก็ชอบเดินนำหน้าตลอด
ซึ่งฉันคิดว่าเขาไม่ค่อยพอใจ

850
00:58:25,339 --> 00:58:27,424
เพราะความเร็วของฉันจะว่างั้นก็ได้

851
00:58:30,802 --> 00:58:32,179
ฉันเข้าใจนะ

852
00:58:32,262 --> 00:58:36,433
แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ถามตัวเอง

853
00:58:36,517 --> 00:58:40,479
ทำไมฉันต้องมาตกหลุมรักด้วย
ทำไมต้องเป็นแบบนี้น่ะค่ะ

854
00:58:40,771 --> 00:58:42,898
เราอยู่ที่แคมป์หนึ่งกันแล้ว

855
00:58:43,482 --> 00:58:45,609
เจพี พูดอะไรหน่อย

856
00:58:47,402 --> 00:58:49,029
เรามุ่งมั่น…

857
00:58:50,489 --> 00:58:52,407
เพื่อพิชิตยอดเขา

858
00:58:52,741 --> 00:58:54,368
ไม่รู้สิ

859
00:58:54,451 --> 00:58:55,702
เดี๋ยวก็รู้

860
00:58:56,453 --> 00:58:58,038
ไม่กดดันๆ

861
00:58:58,121 --> 00:58:59,831
กดดัน

862
00:59:01,291 --> 00:59:02,292
(แคมป์หนึ่ง 6,100 เมตร)

863
00:59:02,376 --> 00:59:06,964
มาเดินทางแบบนี้มันยาก
เพราะมันมีความกดดัน

864
00:59:09,967 --> 00:59:13,595
และตอนนี้ความกดดันยิ่งมากขึ้น

865
00:59:14,388 --> 00:59:18,058
แต่คืนนั้นฉันอ่อนเพลียมาก

866
00:59:18,433 --> 00:59:21,562
ใช่ค่ะ อาการป่วยมาหยุดยั้งฉันไว้

867
00:59:22,980 --> 00:59:27,150
แต่ก็คงเป็นการช่วยชีวิตฉันด้วย

868
00:59:33,031 --> 00:59:35,534
ในตอนนั้น
ไม่มีใครเคยไปเหนือแคมป์สองเลย

869
00:59:35,617 --> 00:59:39,496
ดังนั้นนี่จึงเป็นจุดที่สูงที่สุด
ที่พวกเราอยู่บนเขาลูกนี้มา

870
00:59:40,789 --> 00:59:42,624
- โอเค อาลี จอห์น
- ว่าไง

871
00:59:42,708 --> 00:59:44,126
พวกคุณเป็นไงบ้าง

872
00:59:44,960 --> 00:59:47,754
อินชาอัลลอฮ์
แผนของเราคือพรุ่งนี้ไปแคมป์สาม

873
00:59:47,838 --> 00:59:50,465
สูง 7,200 เมตร

874
00:59:51,175 --> 00:59:54,928
แล้วเดี๋ยวก็รู้ ช่วงไต่ขึ้นยอดเขา

875
00:59:55,679 --> 00:59:56,930
- ซาจิด
- ครับ

876
00:59:57,014 --> 00:59:59,725
- ตื่นเต้นไหม
- ยอดเขา ตื่นเต้น

877
01:00:00,184 --> 01:00:02,186
เคทูในฤดูหนาว ตื่นเต้นมาก

878
01:00:03,103 --> 01:00:04,563
- ใช่
- เอาละ

879
01:00:05,272 --> 01:00:07,691
เส้นทางระหว่างแคมป์สองกับแคมป์สาม

880
01:00:07,774 --> 01:00:11,278
เป็นช่วงที่ใช้ทักษะ
และท้าทายที่สุดของเส้นทาง

881
01:00:13,488 --> 01:00:15,616
เราต้องใช้แครมปอนเวลาเดินบนหิน

882
01:00:15,699 --> 01:00:17,201
ซึ่งมันจะเดินไม่ถนัดสุดๆ

883
01:00:17,826 --> 01:00:19,411
กับน้ำแข็งที่ลาดชัน

884
01:00:20,078 --> 01:00:22,623
มันเป็นน้ำแข็งสีคราม เราจึงต้อง

885
01:00:22,706 --> 01:00:25,584
จิกเท้าที่เป็นส่วนหัว
ของแครมปอนตลอดทั้งวัน

886
01:00:25,667 --> 01:00:28,295
มันทรงตัวได้ยากมาก

887
01:00:30,005 --> 01:00:34,468
และเราก็นั่งเฉยๆ นานไม่ได้
ไม่งั้นจะแข็งเป็นน้ำแข็ง

888
01:00:35,385 --> 01:00:36,220
แม่งเอ๊ย

889
01:00:36,303 --> 01:00:39,431
มันจะมีเรื่องเล่าต่างๆ มากมาย

890
01:00:39,515 --> 01:00:41,850
ที่เต็นท์เปล่าๆ
แบบไม่มีคนปลิวตกเขาไป

891
01:00:41,934 --> 01:00:44,061
เต็นท์ที่เก็บอุปกรณ์ เต็นท์ที่มีคน

892
01:00:44,144 --> 01:00:45,646
ปลิวตกเขาไป

893
01:00:48,482 --> 01:00:52,945
และเซเว่น ซัมมิทก็พาลูกค้า
เข้าไปในสภาพแวดล้อมแบบนั้น

894
01:00:53,487 --> 01:00:55,989
เป็นคนที่ไม่เหมาะ
จะเข้าไปตรงนั้นแต่แรกแล้ว

895
01:00:58,200 --> 01:01:02,746
วันนี้ผมเข้าใจแล้ว
ว่าทำไมหลายปีมานี้…

896
01:01:02,829 --> 01:01:04,248
(แอนโทนิโอ ไซคาริส
ลูกค้าเซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

897
01:01:04,331 --> 01:01:07,292
ไม่มีใครปีนสู่ยอดเขาเคทูในฤดูหนาว

898
01:01:07,376 --> 01:01:11,421
ยากอย่างไม่น่าเชื่อเลย
ยากอย่างไม่น่าเชื่อ

899
01:01:12,506 --> 01:01:16,969
ผมถ่ายภาพนี้และคิดว่า
"นี่มันสาหัสจริงๆ"

900
01:01:17,052 --> 01:01:18,846
- ขอบคุณ อีเลีย
- ได้เลย

901
01:01:18,929 --> 01:01:20,931
ขอบคุณมาก

902
01:01:21,640 --> 01:01:23,225
ผมเห็นได้ชัดเลย

903
01:01:23,308 --> 01:01:26,812
ว่าลูกค้าเหล่านี้
ไม่มีใครไปถึงแคมป์สามได้

904
01:01:31,650 --> 01:01:33,318
เหมือนไปดวงจันทร์เลย

905
01:01:34,695 --> 01:01:36,530
เหมือนเราอยู่บนขอบจักรวาลน่ะ

906
01:01:37,739 --> 01:01:41,118
เลือดไม่ไหลเวียน
แบบที่ไหลเวียนตอนอยู่ระดับน้ำทะเล

907
01:01:41,201 --> 01:01:42,619
ทุกคนเสี่ยงอันตราย

908
01:01:42,703 --> 01:01:44,830
เราแทบจะอยู่ในโซนมรณะแล้วตอนนั้น

909
01:01:44,913 --> 01:01:47,708
ร่างกายมันทรุดโทรมลง
ไวกว่าจะฟื้นฟูกลับมาได้

910
01:01:48,584 --> 01:01:52,045
มันเดินไม่ไหว
ใช้ความคิดได้ยาก หายใจลำบาก

911
01:01:52,129 --> 01:01:55,299
แค่สวมรองเท้าบูตก็หมดแรงแล้ว

912
01:01:59,595 --> 01:02:02,181
ผมไม่ได้ถ่ายภาพช่วงนี้มา
เพราะผมไม่สามารถทำได้

913
01:02:03,557 --> 01:02:06,185
ผมเลยตั้งแคมป์ในระดับต่ำลงมา

914
01:02:07,394 --> 01:02:10,063
เพื่อให้ตัวเองได้พักฟื้น

915
01:02:20,949 --> 01:02:22,201
(แคมป์สาม 7,200 เมตร)

916
01:02:22,284 --> 01:02:24,745
เราอยู่กันที่แคมป์สาม
วันนี้หนักหน่วงทีเดียว

917
01:02:24,828 --> 01:02:30,751
แต่อยู่นี่แล้ว
เดี๋ยวจะเข้าเต็นท์ อบอุ่นร่างกาย

918
01:02:30,834 --> 01:02:32,628
และพยายามคิดตัดสินใจให้ถี่ถ้วน

919
01:02:34,129 --> 01:02:35,881
นี่คือแคมป์สาม

920
01:02:36,590 --> 01:02:38,300
พวกเรามาถึงแคมป์สาม

921
01:02:38,884 --> 01:02:42,596
เราอยู่ในเต็นท์
เจพีอยู่กับทามาราในเต็นท์ข้างผม

922
01:02:42,679 --> 01:02:44,806
แล้วก็เกิดห้วงความคิด
ที่แจ่มชัดขึ้นมาว่า

923
01:02:44,890 --> 01:02:50,312
"เฮ้ย นี่เป็นการนอนคืนสุดท้าย
ก่อนช่วงไต่สู่ยอดเขาครั้งใหญ่ต่อไป

924
01:02:50,854 --> 01:02:53,273
ฉันต้องพักผ่อนให้มากที่สุด
ในแคมป์สาม"

925
01:02:53,774 --> 01:02:56,485
เปลี่ยนถุงเท้า
ละลายหิมะให้กลายเป็นน้ำ

926
01:02:56,568 --> 01:02:59,530
เติมน้ำใส่ขวด แล้วก็ทำวนไป

927
01:03:01,406 --> 01:03:03,116
แล้วพระอาทิตย์ก็ตก

928
01:03:03,200 --> 01:03:07,037
อากาศก็เปลี่ยนจากหนาว
ไปเป็นหนาวเป็นบ้าเลย

929
01:03:09,164 --> 01:03:14,837
พระอาทิตย์หายลับไป
และอากาศก็เริ่มหนาวมากอยู่ในเงามืด

930
01:03:15,546 --> 01:03:19,007
และฉันก็รู้ว่า…

931
01:03:19,091 --> 01:03:24,555
ความหนาวมันแทรกซึมเข้ามาในรองเท้า
มันเหมือนปีศาจน่ะ

932
01:03:25,973 --> 01:03:29,393
เราต้องคิดเลยว่า
"เอาละ ฉันมีครบทุกอย่างไหม

933
01:03:29,476 --> 01:03:33,230
รองเท้าฉันแห้งไหม
รองเท้าบูตฉันปกติดีไหม"

934
01:03:34,147 --> 01:03:40,988
มันเป็นช่วงเวลาสงบจิตใจ
ที่จะเตรียมขึ้นสู่ยอดเขา

935
01:03:44,408 --> 01:03:46,243
อาลีกับจอห์นมาถึง

936
01:03:46,326 --> 01:03:48,453
ผมคิดขึ้นมาว่า
"เอาละ พวกเราขึ้นมาครบแล้ว

937
01:03:48,537 --> 01:03:51,123
ส่วนคนอื่นคงขึ้นมาไม่ทัน
ตอนกลางวัน และคิดได้ว่า

938
01:03:51,206 --> 01:03:52,958
'เฮ้ย กลับดีกว่า'"

939
01:03:57,713 --> 01:03:59,423
แต่แล้วเวลาล่วงเลยไปหลังฟ้ามืด

940
01:03:59,506 --> 01:04:02,384
ผมเริ่มได้ยิน
เสียงพวกนี้อยู่นอกเต็นท์

941
01:04:03,385 --> 01:04:05,596
ผมคิดว่า "ให้ตาย
พวกเขายังปีนขึ้นมาอยู่เหรอ"

942
01:04:05,679 --> 01:04:07,514
คนทั้งคณะเซเว่น ซัมมิทนั่น

943
01:04:07,598 --> 01:04:10,726
ใช้เวลาขึ้นมาบนนี้
12 ชั่วโมงเลยเนี่ยนะ

944
01:04:10,809 --> 01:04:12,227
ไม่อยากจะเชื่อ

945
01:04:18,442 --> 01:04:20,527
ผมมาถึงช่วงกลางคืน

946
01:04:20,611 --> 01:04:24,239
ไม่รู้ว่าช่วงเที่ยงคืนหรือตีสอง
ผมไม่รู้เลย

947
01:04:26,950 --> 01:04:30,621
ผมรู้สึกแข็งแรง ร่างกายพร้อม
แล้วทำไมผมต้องกลับด้วยล่ะ

948
01:04:30,704 --> 01:04:32,748
(แบร์นฮาร์ท ลิพเพิร์ต
ช่างยนต์เกษียณอายุ - เยอรมนี)

949
01:04:37,252 --> 01:04:38,712
แล้วผมก็เริ่มได้ยินคนพูดว่า

950
01:04:39,004 --> 01:04:41,215
"ไม่ คุณนั่นแหละแบกเต็นท์มา
ไม่ คุณนั่นแหละแบกเต็นท์มา

951
01:04:41,298 --> 01:04:42,424
ไม่ คุณนั่นแหละแบกเต็นท์มา"

952
01:04:42,508 --> 01:04:46,178
เหมือนทุกคนต่างคิดว่า
อีกฝ่ายแบกเต็นท์มา

953
01:04:48,347 --> 01:04:49,515
แล้วทันใดนั้น

954
01:04:49,598 --> 01:04:52,184
ก็เริ่มมีหัวโผล่เข้ามา
ในเต็นท์ผมไม่หยุด

955
01:04:52,267 --> 01:04:55,646
"คอลิน ขอเข้าไปได้ไหม
ขอเข้าไปได้ไหมๆ"

956
01:05:00,567 --> 01:05:02,486
เกิดวิกฤติขั้นสุด

957
01:05:06,448 --> 01:05:10,577
ในวิทยุ
ผมเริ่มได้ยินเสียงคอลินโวยวาย

958
01:05:11,036 --> 01:05:12,955
ผมคิดว่า
"ก็ถ้าเราจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

959
01:05:13,038 --> 01:05:15,165
อย่างน้อยก็ขอให้ฉัน
ได้เก็บภาพไว้หน่อย"

960
01:05:17,876 --> 01:05:19,628
ผมอยากพูดให้คนอื่นรับรู้

961
01:05:19,711 --> 01:05:21,213
ช่วยบันทึกเสียงผมด้วย

962
01:05:21,296 --> 01:05:23,799
ผมกังวลมากเรื่องสุขภาพ
และความปลอดภัยของผู้คน

963
01:05:23,882 --> 01:05:26,051
มีหลายคนขึ้นมาโดยไม่มีเต็นท์

964
01:05:26,134 --> 01:05:30,222
เราอยู่ที่ความสูง 7,200 เมตร
บนยอดเขาเคทูกลางดึกในฤดูหนาว

965
01:05:30,305 --> 01:05:31,306
(เบสแคมป์)

966
01:05:32,516 --> 01:05:35,060
เขาบอกผมว่าไม่มีเต็นท์

967
01:05:35,143 --> 01:05:37,563
แต่เต็นท์ของเขา
เป็นเต็นท์เดียวที่อยู่ตรงนั้น

968
01:05:37,646 --> 01:05:41,817
แล้วคนอื่นก็เริ่มทยอยกันมาถึง
และเริ่มเข้าไปอยู่ในเต็นท์เขา

969
01:05:42,192 --> 01:05:46,113
ผมเป็นห่วงมากๆ
เรื่องสุขภาพและความปลอดภัยของผู้คน

970
01:05:46,196 --> 01:05:49,241
ซึ่งเป็นเพราะความล้มเหลวในองค์กร

971
01:05:49,324 --> 01:05:51,410
การไม่มีเต็นท์บนนี้
เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้

972
01:05:53,287 --> 01:05:54,872
สวัสดีคอลิน นี่อาร์โนลด์นะ

973
01:05:54,955 --> 01:05:57,583
ผมเข้าใจสถานการณ์ของคุณเป็นอย่างดี

974
01:05:57,666 --> 01:05:59,251
เราพยายามให้คนกลับ

975
01:05:59,334 --> 01:06:03,463
แต่ตอนนี้พวกเขาไม่ยอมกลับ
เลยทำให้เกิดปัญหาใหญ่

976
01:06:04,256 --> 01:06:08,051
บางคนใช้เวลามากกว่าสองเท่า
จากที่ผมบอกให้ใช้

977
01:06:08,135 --> 01:06:10,304
ตอนพูดในเบสแคมป์

978
01:06:10,387 --> 01:06:14,016
แล้วตอนขึ้นไป เราบอกให้คนกลับ

979
01:06:14,433 --> 01:06:16,935
ไม่มีใครฟังเลย ทุกคนยังเดินหน้าต่อ

980
01:06:17,019 --> 01:06:22,941
ทุกคนเลยต้องอยู่แคมป์สาม
โดยที่มีเต็นท์ไม่พอ

981
01:06:23,025 --> 01:06:26,111
แล้วก็นั่นแหละ
จะพูดยังไงได้ ก็ยุ่งเลยน่ะสิ

982
01:06:29,281 --> 01:06:33,327
อาร์โนลด์บอกว่า
ถ้าทุกคนปฏิบัติตามเวลาที่ต้องกลับ

983
01:06:33,410 --> 01:06:35,954
เรื่องนี้ก็คงไม่เป็นปัญหาแต่แรก

984
01:06:36,038 --> 01:06:38,415
และปัญหากับข้อโต้แย้งนั้น
จากมุมมองของผม

985
01:06:38,498 --> 01:06:42,920
ก็คือ ถ้าคุณโต้แย้งมาแบบนั้น
และคุณยึดหลักแบบนั้น

986
01:06:43,003 --> 01:06:45,380
ถ้าพวกเขากลับตามเวลาแล้วจะเป็นยังไง

987
01:06:45,464 --> 01:06:47,591
พวกเขาก็ยังเจอ
สถานการณ์เดียวกันอยู่ดี

988
01:06:48,342 --> 01:06:51,929
ฉะนั้นก็แค่ยอมรับมาเลย
ว่าคุณทำผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง

989
01:06:52,012 --> 01:06:54,890
ยอมรับมาเลยว่าคุณไม่ควรให้คน

990
01:06:54,973 --> 01:06:56,517
ขึ้นไปที่แคมป์สาม

991
01:06:56,600 --> 01:06:59,353
โดยที่ไม่ได้เตรียมพื้นที่
และเสบียงบนแคมป์สามให้ดี

992
01:06:59,853 --> 01:07:03,398
อาร์โนลด์ ตอนนี้เราอยู่ใน
สถานการณ์ที่เลวร้ายอย่างแท้จริง

993
01:07:03,482 --> 01:07:06,693
ทำไมเชอร์ปาของพวกเขา
ถึงไม่แบกเต็นท์มา

994
01:07:06,777 --> 01:07:08,320
ในตอนนั้นพวกเขาบอกว่า

995
01:07:08,403 --> 01:07:12,157
"อ๋อ ก็ทีมเนปาลเคยขึ้นมากันแล้ว
พวกเขาอาจทิ้งของไว้บนเขาบ้าง

996
01:07:12,241 --> 01:07:13,450
อาจมีเต็นท์อยู่ที่นั่น"

997
01:07:13,534 --> 01:07:17,037
ผมคิดว่า "บนนี้ลมแรง
240 กม.ต่อชั่วโมงนะ

998
01:07:17,120 --> 01:07:20,123
บนนี้ไม่มีอะไรเหลือหรอก
มันปลิวตกเขาไปหมดแล้ว"

999
01:07:20,207 --> 01:07:22,835
ไม่เคยมีใครขึ้นมาบนนี้
ต่อจากนิมส์ ใช่ไหม เปลี่ยน

1000
01:07:23,210 --> 01:07:24,586
ใช่แล้ว เปลี่ยน

1001
01:07:25,170 --> 01:07:26,922
มันใช่อยู่แล้ว เปลี่ยน

1002
01:07:27,464 --> 01:07:29,633
เชอร์ปาก็เป็นแค่คนธรรมดาน่ะ

1003
01:07:29,716 --> 01:07:32,135
คุณจะโทษพวกเขาไม่ได้
ที่ไม่ฝ่าลมขึ้นไป

1004
01:07:32,219 --> 01:07:33,804
อ้อ ผมไม่โทษพวกเขาเลย

1005
01:07:33,887 --> 01:07:36,932
แต่ผมโทษพวกคุณต่างหาก
ที่ทำเหมือนบนนี้ยังมีเต็นท์อยู่

1006
01:07:37,015 --> 01:07:39,476
ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม

1007
01:07:39,560 --> 01:07:41,854
ทั้งที่บนนี้ลมแรง 240 กม.ต่อชั่วโมง

1008
01:07:41,937 --> 01:07:43,355
แหม พวก คุณไม่น่าทำแบบนี้เลย

1009
01:07:43,814 --> 01:07:47,943
ใช่ นั่นเป็นความผิดพลาดมหันต์เลย

1010
01:07:48,026 --> 01:07:49,820
ผมกลัวน่ะ ผมสติแตก

1011
01:07:49,903 --> 01:07:51,822
และผมอยู่ในท่าขดตัว
เหมือนเด็กในท้องแม่เลย

1012
01:07:51,905 --> 01:07:54,074
ขยับขาไม่ได้
รูดซิปรองเท้าบูตลงไม่ได้

1013
01:07:54,157 --> 01:07:55,659
เอื้อมไปหากระเป๋าเป้ไม่ได้

1014
01:07:55,742 --> 01:07:57,911
อัดกันอยู่ในนั้นเหมือนคอกหมา

1015
01:07:57,995 --> 01:08:01,123
เต็นท์ก็ไม่มี อาหารก็ไม่มี และ…

1016
01:08:01,206 --> 01:08:02,624
(โทแมซ โรทาร์
ลูกค้าเซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

1017
01:08:02,708 --> 01:08:04,418
ผมคิดว่า…

1018
01:08:04,501 --> 01:08:05,961
คืนนี้…

1019
01:08:06,044 --> 01:08:07,880
ต้องมีคนตายกันบ้างแหละ

1020
01:08:09,423 --> 01:08:11,175
ที่แน่ๆ ผมไม่เข้าใจคนพวกนี้เลย

1021
01:08:11,258 --> 01:08:13,510
แล้วพวกเขาคุยกันว่ายังไงวะ

1022
01:08:13,969 --> 01:08:17,096
เรากำลังพยายามให้
เทมบาที่เป็นหัวหน้าทีม

1023
01:08:17,180 --> 01:08:19,265
บอกให้ทุกคนลงมา

1024
01:08:19,349 --> 01:08:20,517
(ชาง ดาวา เชอร์ปา
เจ้าของเซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

1025
01:08:20,600 --> 01:08:22,978
ช่วยพาคนออกจากเต็นท์ของคอลินที

1026
01:08:23,060 --> 01:08:24,813
เราจะต้องแก้สถานการณ์

1027
01:08:27,064 --> 01:08:29,109
เป็นไปไม่ได้เลย

1028
01:08:29,193 --> 01:08:31,069
พวกเราอยู่นอกเต็นท์กันครึ่งนึงแล้ว

1029
01:08:32,696 --> 01:08:33,988
ตอนนี้พวกเชอร์ปากำลังเถียงกัน

1030
01:08:34,072 --> 01:08:36,992
กับคนสองคนที่ต้องลงเขา

1031
01:08:37,075 --> 01:08:39,745
ขอให้เชอร์ปา
เกลี้ยกล่อมพวกเขาสำเร็จนะ

1032
01:08:42,038 --> 01:08:44,666
ผมนึกภาพขาลงไม่ออกเลย

1033
01:08:44,750 --> 01:08:48,879
คงเป็นไปไม่ได้เลย
อย่างน้อยก็สำหรับผมนะ

1034
01:08:53,091 --> 01:08:58,639
ตอนนั้นแหละที่ผมรู้สึก
ว่าร่างกายผมมันหมดเรี่ยวแรงสุดๆ

1035
01:08:58,721 --> 01:09:02,017
เท้าผมแข็งเป็นน้ำแข็งไปหมด
นิ้วผมเย็นเยือก

1036
01:09:02,100 --> 01:09:04,603
และผมก็รู้ว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล

1037
01:09:06,939 --> 01:09:08,564
เต็นท์ของเจพีเล็กมาก

1038
01:09:08,649 --> 01:09:11,443
แล้วก็มีคนจากเซเว่น ซัมมิทเข้ามา

1039
01:09:12,069 --> 01:09:17,282
และแน่นอนว่าฉันก็ทำตัว
ให้เล็กที่สุดที่จะทำได้

1040
01:09:18,200 --> 01:09:20,493
ใจฉันรู้อยู่แล้ว

1041
01:09:20,577 --> 01:09:24,831
ว่านี่ไม่ใช่ช่วงเวลา
ที่เหมาะให้ฉันพยายามพิชิตยอดเขา

1042
01:09:25,457 --> 01:09:27,501
แต่ฉันไม่อยากจะพูดอะไร

1043
01:09:27,584 --> 01:09:30,921
เพราะเจพีตัดสินใจแล้ว
ว่าจะขึ้นสู่ยอดเขา

1044
01:09:31,004 --> 01:09:32,714
ฉะนั้นถ้าฉันพูดอะไรไปตอนนี้

1045
01:09:32,798 --> 01:09:35,759
เดี๋ยวจะไปสร้าง
ความคิดแง่ลบให้กับเขา

1046
01:09:35,843 --> 01:09:38,845
ก็เลยไม่พูดอะไรจะดีกว่า

1047
01:09:47,437 --> 01:09:51,024
เกิดความวุ่นวาย
และสถานการณ์แปลกประหลาดที่แคมป์สาม

1048
01:09:51,649 --> 01:09:54,069
เต็นท์เรามีอยู่หกคน

1049
01:09:54,653 --> 01:09:58,365
ก็เลยพักผ่อนไม่ได้ ต้มน้ำก็ไม่ได้

1050
01:10:00,075 --> 01:10:03,745
มีหกคนและไม่มีใครต้มน้ำได้
เขาพูดงั้นใช่ไหม

1051
01:10:04,079 --> 01:10:04,913
ใช่

1052
01:10:07,207 --> 01:10:10,460
เมื่อคุณอยู่บนภูเขาสูง 8,000 เมตร

1053
01:10:11,211 --> 01:10:12,921
คุณต้องพักผ่อน ต้องละลายหิมะ

1054
01:10:13,005 --> 01:10:15,799
ต้องดื่มน้ำ และต้องมีพื้นที่

1055
01:10:16,550 --> 01:10:20,762
คือสามคนในเต็นท์เดียวน่ะอยู่ได้

1056
01:10:20,846 --> 01:10:23,557
หกคนอยู่ไม่ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม

1057
01:10:25,601 --> 01:10:28,729
อาลีกับสนอร์รีไม่ได้อยู่ทีมผม

1058
01:10:29,521 --> 01:10:32,482
แต่ผมก็บอกพวกเขาอยู่ดี
ว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดี

1059
01:10:33,609 --> 01:10:37,321
ทุกคนย่ำแย่กันมากในคืนนั้น
เพราะความวุ่นวายที่แคมป์สาม

1060
01:10:37,404 --> 01:10:40,449
เราเลยแนะนำพวกเขาว่าอย่าไป

1061
01:10:44,745 --> 01:10:48,081
ฉันได้รับโทรศัพท์
จากจอห์นที่แคมป์สาม

1062
01:10:48,165 --> 01:10:49,583
(จอห์น สนอร์รี)

1063
01:10:49,666 --> 01:10:52,711
พวกเขามีปัญหากันในเต็นท์

1064
01:10:53,921 --> 01:10:59,426
พวกเขาไม่ได้พักผ่อน ไม่ได้นวดถูเท้า

1065
01:10:59,510 --> 01:11:02,095
และทำจิตใจให้ปลอดโปร่ง

1066
01:11:04,264 --> 01:11:07,768
ฉันถามไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

1067
01:11:07,851 --> 01:11:10,521
เพราะเขาไม่อยากพูดถึงมัน

1068
01:11:13,023 --> 01:11:16,360
แต่เขาบอกว่า
เขาจะขึ้นสู่ยอดเขาให้ได้

1069
01:11:22,533 --> 01:11:26,787
ปกติเขาจะพูดว่า
"ไปแล้วนะ ที่รัก" หรืออะไรแบบนั้น

1070
01:11:26,870 --> 01:11:30,165
แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้พูด พูดแค่…

1071
01:11:32,251 --> 01:11:33,502
แค่ "บาย"

1072
01:12:13,041 --> 01:12:16,712
นี่แหละครับ วิวจากแคมป์สาม

1073
01:12:18,046 --> 01:12:19,381
จุดสูงสุดของผม

1074
01:12:20,757 --> 01:12:22,759
ต้องสัมผัสถึงพลังบวกและ…

1075
01:12:22,843 --> 01:12:24,970
- ใช่ ฉันก็…
- ตึงเครียดเกินไปและ…

1076
01:12:25,053 --> 01:12:27,764
- ใช่
- ไม่ ไม่ ไม่ถูกไม่ควรเลย

1077
01:12:27,848 --> 01:12:29,016
- ใช่
- มีเรื่องไม่ถูกไม่ควร ก็…

1078
01:12:29,099 --> 01:12:31,518
- ใช่ ฉันรู้สึกเหมือนกัน
- ผมต้องพูด…

1079
01:12:32,227 --> 01:12:35,522
ร่างกายผมรู้สึกดีนะ รู้ไหม

1080
01:12:38,734 --> 01:12:39,735
แต่…

1081
01:12:40,152 --> 01:12:42,362
- แค่นั้นแหละ
- เจอกันข้างล่างนะ

1082
01:12:42,446 --> 01:12:44,114
- ลงไปอย่างปลอดภัยนะ
- ได้

1083
01:12:44,198 --> 01:12:47,534
ในคืนนั้นเจพีได้ขึ้นไปที่ยอดเขา

1084
01:12:47,618 --> 01:12:52,497
กับซาจิด จอห์น สนอร์รี และอาลี
คนอื่นๆ กำลังกลับกันลงมา

1085
01:12:52,581 --> 01:12:53,457
โอเค

1086
01:12:56,293 --> 01:12:58,128
ได้เวลาลงครับ

1087
01:12:58,629 --> 01:12:59,671
- ไง คอลิน
- เป็นไงบ้าง

1088
01:12:59,755 --> 01:13:02,633
- คุณทำหน้าที่ได้ฉลาดดีนะ
- คอลิน

1089
01:13:02,716 --> 01:13:04,301
- แค่รู้สึกไม่ถูกต้องน่ะ
- ใช่

1090
01:13:04,718 --> 01:13:06,637
เรื่องนั้นตัดสินใจยาก แต่…

1091
01:13:06,720 --> 01:13:09,056
สำหรับผมไม่ยากนะ
มันเป็นแค่สามัญสำนึก

1092
01:13:09,139 --> 01:13:10,599
(โนล ฮันนา
ลูกค้าเซเว่น ซัมมิท เทรกส์)

1093
01:13:10,682 --> 01:13:13,143
ผมพูดว่า
"รายการของสิบอย่างที่ผมต้องการ

1094
01:13:13,227 --> 01:13:15,854
เพื่อขึ้นเขาอย่างปลอดภัย
ผมไม่มีไปแล้วเก้าอย่าง"

1095
01:13:15,938 --> 01:13:17,523
- ใช่ สามัญสำนึกน่ะ
- แม่งเอ๊ย

1096
01:13:17,606 --> 01:13:18,941
ผมพูดคำนั้นกับพวกเขา

1097
01:13:20,609 --> 01:13:21,693
อันนี้ใช้ไม่ได้

1098
01:13:21,777 --> 01:13:23,195
ผู้คนหมดสภาพกัน

1099
01:13:23,862 --> 01:13:25,656
ไม่มีใครได้นอน
หรือพักผ่อนเต็มอิ่มเลย

1100
01:13:25,739 --> 01:13:28,867
แบร์นฮาร์ทโดนหิมะกัด
ที่นิ้วเท้าอย่างรุนแรง

1101
01:13:28,951 --> 01:13:31,995
(แบร์นฮาร์ท ลิพเพิร์ต
ลูกค้าเซเว่น ซัมมิท เทรกส์-เยอรมนี)

1102
01:13:32,079 --> 01:13:35,249
เชอร์ปาพูดว่าจำเป็นต้องตัดเท้า

1103
01:13:36,416 --> 01:13:38,669
สุดท้ายผมต้องผ่าตัดสามครั้ง

1104
01:13:39,378 --> 01:13:42,798
ใช้เวลานานมากและเจ็บสุดหัวใจเลย

1105
01:13:43,715 --> 01:13:46,051
นิ้วเท้าผมไปหมด

1106
01:13:46,134 --> 01:13:48,136
มันแย่มาก

1107
01:13:52,474 --> 01:13:54,893
บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้

1108
01:13:57,354 --> 01:13:59,982
ทุกคนพยายามจะลงจากภูเขา

1109
01:14:01,275 --> 01:14:03,485
เราพลาดไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว

1110
01:14:03,569 --> 01:14:06,363
แต่คนพวกนี้ไม่มีเต็นท์ให้นอน

1111
01:14:06,446 --> 01:14:08,407
พวกเขาจึงเหนื่อยกันมาก

1112
01:14:09,575 --> 01:14:11,410
ผมก็เลยโรยตัวลงมา

1113
01:14:11,493 --> 01:14:12,661
ผมใช้มือหนึ่งจับเชือก

1114
01:14:12,744 --> 01:14:15,163
อีกมือจับที่ฐานเชือก

1115
01:14:15,581 --> 01:14:17,541
และทันใดนั้นเอง

1116
01:14:18,292 --> 01:14:22,087
มีร่างหนึ่ง มีคนหนึ่ง
ปลิวข้ามหัวผมไป

1117
01:14:22,171 --> 01:14:23,672
ขณะที่ผมกำลังลงเขา

1118
01:14:24,423 --> 01:14:28,635
ผมก็หันไปและเริ่มตะโกน

1119
01:14:30,888 --> 01:14:33,056
ผมลงมาที่แคมป์หนึ่ง
และสุดท้ายผมก็คิด "เอาละ

1120
01:14:33,140 --> 01:14:35,559
นี่คือช่วงสุดท้าย
นี่คือจุดที่เซอร์จีตก"

1121
01:14:36,310 --> 01:14:39,396
ขณะที่ผมกำลังลงมา ผมมองลงไปเห็น

1122
01:14:39,855 --> 01:14:42,858
ร่างของอาทานัสไม่ผิดแน่

1123
01:14:43,525 --> 01:14:44,985
นอนกางแขนขาอยู่บนหิมะ

1124
01:14:45,068 --> 01:14:47,070
(อาทานัส สกาโทฟ ลูกค้า
เซเว่น ซัมมิท เทรกส์ - บัลแกเรีย)

1125
01:14:47,154 --> 01:14:48,572
และเขาก็ตายแล้ว

1126
01:14:49,489 --> 01:14:53,535
อาทานัสเป็นนักปีนเขาชาวบัลแกเรีย
ที่ใช้ใบอนุญาตเซเว่น ซัมมิท

1127
01:14:56,997 --> 01:15:00,417
หลังจากคืนนั้นที่แคมป์สาม
เขาเหนื่อยจนหมดแรง

1128
01:15:04,671 --> 01:15:08,759
และความเหนื่อยก็ทำให้พลาดได้

1129
01:15:15,599 --> 01:15:19,269
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ
แต่เป็นการตกช่วง 800 ถึง 2,000 เมตร

1130
01:15:19,353 --> 01:15:21,230
ไม่มีทางรอดได้เลย

1131
01:15:21,313 --> 01:15:25,067
เราก็รู้เลยว่าต้องมีการกู้ร่าง และ…

1132
01:15:25,150 --> 01:15:27,402
แต่ปัญหาคือแฟนเขาก็อยู่ตรงนั้นด้วย

1133
01:15:27,986 --> 01:15:30,072
อยากคุยกับเชอร์ปาเหรอ

1134
01:15:30,155 --> 01:15:32,449
เขาอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นได้

1135
01:15:32,533 --> 01:15:34,243
มันเลวร้ายมาก และ…

1136
01:15:35,285 --> 01:15:38,956
ตอนที่ผมจะเล่าให้เธอฟัง
ทุกคนก็แอบกัน

1137
01:15:39,039 --> 01:15:42,000
และพยายามจะโพสต์ลงโซเชียล

1138
01:15:46,296 --> 01:15:47,923
สถานการณ์ตึงเครียดมาก

1139
01:15:48,340 --> 01:15:50,342
และจากตรงนั้นก็ยิ่งแย่กว่าเดิม

1140
01:15:55,097 --> 01:15:58,225
ตอนฉันกลับไปที่เบสแคมป์

1141
01:15:58,600 --> 01:16:03,021
อาทานัสตกลงมา และมีแต่ความวุ่นวาย

1142
01:16:03,564 --> 01:16:08,652
ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันแค่รอให้เจพีลงมา
แล้วเราจะออกไปกันเลย

1143
01:16:10,279 --> 01:16:12,239
แต่คำถามแรกคือ

1144
01:16:12,322 --> 01:16:16,743
"คุณได้ข่าวของเจพี
และอาลีกับจอห์นพวกนั้นไหม"

1145
01:16:18,495 --> 01:16:23,667
ฉันมารู้ตัวว่าความตึงเครียด
มันอยู่ในคำถามนั้นแล้ว

1146
01:16:24,626 --> 01:16:27,087
เบสแคมป์เรียกซาจิด
เบสแคมป์เรียกแคมป์สาม

1147
01:16:27,171 --> 01:16:30,215
(ร้อยเอก โมฮัมหมัด ฮาริส
ผู้ช่วยทูตทหารของสนอร์รี/ซัดปารา)

1148
01:16:30,299 --> 01:16:34,428
ผมได้ยินจากซาจิดว่าเขามาจากตรงคอขวด

1149
01:16:35,012 --> 01:16:37,472
ช่วงสิบโมงเช้า

1150
01:16:37,556 --> 01:16:40,225
เครื่องปรับแรงดันอากาศของเขา
ใช้งานได้ไม่ดี

1151
01:16:40,309 --> 01:16:42,477
เขาก็เลยมาที่แคมป์สาม

1152
01:16:42,561 --> 01:16:48,317
ส่วนจอห์น อาลี และเจ. ปาโบล
ก็ขึ้นไปจากตรงคอขวด

1153
01:16:49,067 --> 01:16:52,905
เราควรมองตามความเป็นจริง สักประมาณ…

1154
01:16:52,988 --> 01:16:55,699
พวกเขาควรมาถึงกันแล้ว
แต่ตอนนี้เลยเวลาแล้ว

1155
01:16:55,782 --> 01:16:58,535
เราจึงรู้สึกกังวลอยู่บ้าง

1156
01:16:59,661 --> 01:17:01,914
ผมเดินเข้าไป
ในเต็นท์ศูนย์สื่อสารหลัก

1157
01:17:01,997 --> 01:17:05,667
อาร์โนลด์กับอีเลีย
และคนอื่นอีกสองสามคนอยู่ข้างใน

1158
01:17:05,751 --> 01:17:08,712
พวกเขามีสีหน้าที่ดูกังวลมาก

1159
01:17:09,338 --> 01:17:14,593
เราติดต่ออาลี เจพี และสนอร์รีไม่ได้

1160
01:17:14,676 --> 01:17:17,095
แต่ตอนนี้ซาจิดยังอยู่ที่แคมป์สาม

1161
01:17:19,348 --> 01:17:23,018
ถ้าออกไปข้างนอก
ต้องเตรียมตัวให้ดีนะ

1162
01:17:23,101 --> 01:17:24,645
เขาจะลงมาไหม หรือทำอะไรอยู่

1163
01:17:24,728 --> 01:17:26,522
เขายังรออยู่บนนั้น

1164
01:17:26,605 --> 01:17:28,857
เป็นลูกใครก็ต้องทำแบบนี้ ใช่ไหม

1165
01:17:28,941 --> 01:17:30,859
เขาไม่มีทางไปไหนแน่

1166
01:17:31,193 --> 01:17:33,487
แต่เขามีภาระที่แบกรับอยู่ตอนนี้

1167
01:17:33,570 --> 01:17:36,281
ซึ่งเขาไม่รู้ว่า
เกิดอะไรขึ้นกับทุกคน

1168
01:17:40,118 --> 01:17:43,747
ปัญหาคืออากาศกำลังเปลี่ยน

1169
01:17:44,456 --> 01:17:48,043
จากลมแรง 48 กม.ต่อชั่วโมง
และลมหนาวลบ 50 กว่าองศา

1170
01:17:48,126 --> 01:17:51,380
ไปเป็น
ลมแรง 90 100 130 กม.ต่อชั่วโมง

1171
01:17:51,463 --> 01:17:54,842
เพราะฉะนั้นให้ซาจิดลงเขาก็เสี่ยงมาก

1172
01:17:56,260 --> 01:17:59,596
แต่จะให้เขาทิ้งพ่อไว้อย่างนั้นเหรอ

1173
01:17:59,680 --> 01:18:01,765
มันก็มี…
เพราะถ้าเขาช่วยพวกเขาได้ล่ะ

1174
01:18:01,849 --> 01:18:04,142
ถ้าเขาช่วยชีวิตพวกเขาได้ล่ะ
ถ้าพวกเขาอยู่ตรงนั้นกันล่ะ

1175
01:18:04,226 --> 01:18:07,646
ก็เลยมีการพูดคุยอย่างลนลาน
ตอบโต้ไปมาทางวิทยุ…

1176
01:18:07,729 --> 01:18:09,022
เบสแคมป์ เปลี่ยน

1177
01:18:09,106 --> 01:18:10,274
ซาจิดๆ

1178
01:18:10,357 --> 01:18:14,903
บอกว่า "ถ้าคุณไม่รีบออกมา
คุณก็จะติดอยู่บนนั้นด้วยนะ"

1179
01:18:24,621 --> 01:18:30,544
(ห้าชั่วโมงต่อมา)

1180
01:18:39,178 --> 01:18:40,053
ขอบคุณครับ

1181
01:18:42,055 --> 01:18:43,015
ดีใจที่กลับมานะ

1182
01:18:44,683 --> 01:18:45,893
ผมกลัว

1183
01:19:03,952 --> 01:19:05,412
ซาจิด

1184
01:19:26,183 --> 01:19:28,852
ซาจิดลงมาที่เบสแคมป์

1185
01:19:31,063 --> 01:19:32,523
ฉันรีบไปที่นั่นทันที

1186
01:19:32,606 --> 01:19:36,693
และแน่นอนว่าซาจิดเป็นคน
ที่เห็นเขาเหล่านั้นเป็นครั้งสุดท้าย

1187
01:19:36,777 --> 01:19:39,404
ฉันเลยต้องการรู้

1188
01:19:41,240 --> 01:19:43,909
และเรื่องนี้…

1189
01:19:44,576 --> 01:19:46,328
แทบทำฉันใจสลายเลย

1190
01:19:52,835 --> 01:19:56,380
ผมหมดแรงและพยายามจะแก้ไขออกซิเจน

1191
01:19:56,463 --> 01:19:59,925
แต่เครื่องปรับแรงดันมันเสีย

1192
01:20:03,303 --> 01:20:07,933
แต่พ่อผมบอกว่าผมปีนต่อไปไม่ได้

1193
01:20:11,562 --> 01:20:16,024
พวกเขาปีนกันต่อไป
และภาพจำสุดท้ายของผม

1194
01:20:16,108 --> 01:20:20,070
คือเห็นพวกเขาปีนขึ้นไปที่คอขวด

1195
01:20:20,821 --> 01:20:23,490
ผมตัดสินใจกลับลงมา พวกเขาขึ้นไป

1196
01:20:23,574 --> 01:20:25,200
ขึ้นไปแบบนี้

1197
01:20:27,035 --> 01:20:29,788
ไม่กลับมา ผมก็รอๆๆ

1198
01:20:30,539 --> 01:20:32,207
ตลอดทั้งคืน

1199
01:20:32,291 --> 01:20:33,208
ฮัลโหล

1200
01:20:34,209 --> 01:20:35,335
ฮัลโหล

1201
01:20:36,253 --> 01:20:40,716
ผมบอกแม่ไม่ได้

1202
01:20:41,925 --> 01:20:44,386
ผมแค่บอกแม่ว่า
การค้นหายังดำเนินต่อไป

1203
01:20:49,141 --> 01:20:51,226
รู้ไหม ก่อนหน้านี้ผมพูดว่า

1204
01:20:52,352 --> 01:20:56,231
ถ้าเข้าไปทำอะไรแบบนี้ ก็ต้องหวังไว้
ว่าจะมีอะไรสักอย่างเกิดขึ้น

1205
01:20:57,441 --> 01:21:03,280
(เที่ยวบินค้นหาและช่วยชีวิต)

1206
01:21:05,616 --> 01:21:07,951
คุณจดจำจอห์นในเรื่องอะไรบ้าง

1207
01:21:08,035 --> 01:21:09,661
จอห์น เขามุ่งมั่นมาก

1208
01:21:09,745 --> 01:21:10,996
เขาต้องการไปถึงยอดเขา

1209
01:21:11,079 --> 01:21:14,333
และเขาก็พูดว่า
เราหยุดไม่ได้ เราต้องไปต่อ

1210
01:21:14,917 --> 01:21:17,669
- แล้วพ่อคุณล่ะ
- เขามุ่งมั่นมาก

1211
01:21:17,753 --> 01:21:19,463
พูดว่า "พ่อผม" ได้ไหม

1212
01:21:19,546 --> 01:21:21,131
พ่อผมมุ่งมั่นมาก

1213
01:21:21,215 --> 01:21:25,135
ก่อนหน้านี้เขาพูดว่า
"พ่อฝันจะพิชิตยอดเขาเคทูในฤดูหนาว"

1214
01:21:27,513 --> 01:21:31,767
แต่แล้วซาจิดก็พูดอะไรประมาณว่า

1215
01:21:31,850 --> 01:21:33,810
"พวกเขาไม่มีทางรอดได้เลย"

1216
01:21:34,978 --> 01:21:37,898
ตอนนี้คุณมีหวังบ้างไหม
กับการค้นหาและช่วยชีวิต

1217
01:21:37,981 --> 01:21:40,108
ไม่ครับ ผมรู้จักภูเขาดี
ผมก็เป็นนักปีนเขาเหมือนกัน

1218
01:21:40,192 --> 01:21:42,361
ผมรู้ว่าสถานการณ์ข้างบนเป็นยังไง

1219
01:21:42,444 --> 01:21:45,781
นี่ผ่านมาสามวันแล้ว
ด้วยความสูง 8,000 เมตรในฤดูหนาว

1220
01:21:45,864 --> 01:21:48,700
ผมว่าไม่มีหวังหรอก ผมรู้ดีเลยละ

1221
01:21:48,784 --> 01:21:52,162
เพราะผมรู้จัก
สภาพความเป็นจริงบนเทือกเขา

1222
01:21:52,496 --> 01:21:54,289
มันสิ้นสุดแล้วครับ

1223
01:21:54,373 --> 01:21:55,916
จบแล้วครับ

1224
01:22:02,089 --> 01:22:03,882
นั่นเป็นช่วงเวลาสำคัญสำหรับผม

1225
01:22:03,966 --> 01:22:08,428
ที่ผมมารู้สึกว่าผมได้ทำเกินไป

1226
01:22:08,512 --> 01:22:12,224
ถึงขั้นที่ผมคิดว่า
"ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย

1227
01:22:13,559 --> 01:22:15,018
นี่มันโคตรจริงเลย

1228
01:22:15,936 --> 01:22:17,604
ไม่มีใครอยากให้มีกล้องอยู่ด้วยหรอก"

1229
01:22:36,748 --> 01:22:39,459
เขายังคงมีชีวิตอยู่ในใจฉัน

1230
01:22:40,252 --> 01:22:43,797
แล้วพอทุกคนเริ่มเก็บกระเป๋า

1231
01:22:45,424 --> 01:22:49,803
ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า
จอห์นจะเดินลงมา แล้วทุกคนหายไปหมด

1232
01:22:49,887 --> 01:22:51,847
ทุกอย่างหายไปหมด

1233
01:22:52,764 --> 01:22:58,270
ฉันขอให้พวกเขา
ทิ้งอาหาร ทิ้งเสื้อผ้า และของใช้

1234
01:22:58,353 --> 01:23:01,356
ไว้ให้พวกเขา เผื่อพวกเขากลับลงมา

1235
01:23:11,825 --> 01:23:14,369
คนคนหนึ่งนั่งอยู่บ้านกับภรรยา

1236
01:23:14,453 --> 01:23:16,830
แล้วจู่ๆ เขาก็บินมาที่นี่

1237
01:23:16,914 --> 01:23:19,124
เพียงเพื่อชื่อเสียงเล็กๆ น้อยๆ

1238
01:23:19,208 --> 01:23:22,920
โดยคิดว่าถ้าฉันทำแบบนี้แล้ว
ฉันจะเจอสิ่งดีๆ

1239
01:23:23,003 --> 01:23:24,463
(โมห์ซิน
คนครัวของสนอร์รี/ซัดปารา)

1240
01:23:24,546 --> 01:23:27,299
พวกเขาน่าจะไตร่ตรองให้มากกว่านี้นะ

1241
01:23:27,382 --> 01:23:28,550
ใช่

1242
01:23:53,242 --> 01:23:57,621
และแล้วเมื่อทุกคน
ออกจากภูเขาแล้วจริงๆ…

1243
01:24:10,008 --> 01:24:14,429
ฉันก็คิดได้ว่า
เขาอาจไม่อยู่แล้วก็ได้

1244
01:24:18,308 --> 01:24:20,644
ก็เป็นครั้งแรกที่…

1245
01:24:23,021 --> 01:24:25,107
ฉันรู้ว่า…

1246
01:24:25,732 --> 01:24:28,569
เขาอาจไม่กลับมาแล้วก็ได้

1247
01:24:39,288 --> 01:24:42,332
พอผมมองย้อนกลับไป
และปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด

1248
01:24:43,292 --> 01:24:45,627
เรามานั่งวิเคราะห์มันได้ทั้งวัน

1249
01:24:46,211 --> 01:24:49,173
แต่คนที่ตายบนเขานี้

1250
01:24:49,256 --> 01:24:52,718
คือคนที่มีประสบการณ์มากที่สุดจริงๆ

1251
01:24:56,013 --> 01:25:00,392
มันมีสาเหตุที่ในปี 2021
ถึงแม้จะมีอุปกรณ์ทันสมัยต่างๆ

1252
01:25:00,475 --> 01:25:01,727
และการพยากรณ์อากาศอะไรก็ตาม

1253
01:25:01,810 --> 01:25:04,354
ยังคงไม่มีใครเคยยืน
บนยอดเขานี้ช่วงฤดูหนาว

1254
01:25:04,438 --> 01:25:06,148
และก็ยังไม่มีใครทำตั้งแต่นั้นมา

1255
01:25:09,610 --> 01:25:13,238
ไม่มีใครไปที่ภูเขาเพื่อไปตาย

1256
01:25:16,200 --> 01:25:18,827
คนไปที่ภูเขาเพื่อจะปีนขึ้นไป

1257
01:25:20,704 --> 01:25:22,706
และเล่าเรื่องเกี่ยวกับมัน

1258
01:25:24,958 --> 01:25:26,835
ผู้ชมมีความสนใจ

1259
01:25:26,919 --> 01:25:30,797
เพราะความเป็นความตายเป็นหัวข้อสำคัญ

1260
01:25:31,381 --> 01:25:33,800
เป็นหัวข้อที่พูดกันไม่จบสิ้น

1261
01:25:36,178 --> 01:25:41,558
พวกเขาอยากเห็นนักปีนเขา
เอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง

1262
01:25:42,351 --> 01:25:45,521
ในโพสต์ทางอินสตาแกรม
หรือทางโซเชียลมีเดีย

1263
01:25:47,773 --> 01:25:49,691
แต่สุดท้ายแล้ว…

1264
01:25:50,567 --> 01:25:52,194
(เคทู: ยกเลิกการค้นหา)

1265
01:25:52,277 --> 01:25:56,281
การเดินทางครั้งนี้จบลง
โดยมีนักปีนเขาสิบคนที่พิชิตยอดได้

1266
01:25:57,449 --> 01:25:58,951
และมีห้าคนที่เสียชีวิต

1267
01:26:01,245 --> 01:26:03,038
ไม่ค่อยสมดุลกันเท่าไหร่

1268
01:26:10,087 --> 01:26:14,049
แล้วตอนที่เห็นพ่อ
คุณอยู่ตรงไหนเป็นที่สุดท้าย

1269
01:26:14,132 --> 01:26:16,510
ผมอยู่ตรงนี้ตอนเห็นพ่อครั้งสุดท้าย

1270
01:26:17,135 --> 01:26:19,972
ใช่ พวกเขาอยู่ตรงนี้
มีเชือกที่ตรึงไว้อยู่

1271
01:26:20,055 --> 01:26:21,056
โอเค

1272
01:26:21,431 --> 01:26:22,724
ตรงนั้น ด้านนอก

1273
01:26:22,808 --> 01:26:26,770
(สี่เดือนต่อมา
ซาจิดกับอีเลียกลับไปที่เคทู)

1274
01:26:29,064 --> 01:26:33,777
ผมอยากขึ้นเคทู
เพื่อตามหาว่าเกิดอะไรขึ้น

1275
01:26:38,866 --> 01:26:45,831
ในฐานะลูกชาย
ผมมีหน้าที่ตามหาร่างพ่อเพื่อนำมาฝัง

1276
01:26:46,915 --> 01:26:50,210
เป็นไปได้ไหม
ที่จะนำร่างออกมาและเอาลงไป

1277
01:26:50,627 --> 01:26:53,380
ใบหน้าไม่ชัดเจน

1278
01:26:53,463 --> 01:26:55,424
ขอความกรุณา
อย่าโพสต์ลงโซเชียลมีเดียนะครับ

1279
01:26:56,008 --> 01:26:58,010
- คุณโอเคไหม
- ผมโอเค

1280
01:26:58,468 --> 01:27:01,471
ไม่มีใครโพสต์
ลงโซเชียลมีเดียหรอก ไม่ต้องห่วง

1281
01:27:02,556 --> 01:27:07,019
(เจพีถูกพบระหว่างลงเขา
อยู่เหนือแคมป์สาม 670 เมตร)

1282
01:27:11,315 --> 01:27:14,443
แม่ของเจพีบอกฉัน
ตอนฉันอยู่ที่นั่นปีที่แล้ว

1283
01:27:15,944 --> 01:27:18,947
"ทามารา ถ้าเธอมีใจให้เจพี

1284
01:27:19,907 --> 01:27:23,076
ทำไมเธอถึงไม่บอกให้เขาอยู่ข้างล่าง"

1285
01:27:25,120 --> 01:27:27,497
แต่ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้

1286
01:27:29,374 --> 01:27:32,586
สิ่งที่ฉันเสียใจที่สุด

1287
01:27:32,669 --> 01:27:37,132
ก็คือฉันไม่ได้กอดเขาแน่นๆ

1288
01:27:37,216 --> 01:27:39,092
และแบบว่า…

1289
01:27:40,928 --> 01:27:42,596
บอกลากันจริงๆ

1290
01:27:49,520 --> 01:27:53,899
(จอห์น สนอร์รีถูกพบระหว่างลงเขา
โดยลงมาจากยอดเขาแล้ว 311 เมตร)

1291
01:28:02,533 --> 01:28:06,328
มีคนส่งรูปเขามาให้และ…

1292
01:28:07,371 --> 01:28:13,627
ก็ถือว่าได้ช่วยให้ฉัน
จินตนาการถึงเขา

1293
01:28:13,710 --> 01:28:18,215
กอดเขาและพูดว่า "ไม่เป็นไรนะ"

1294
01:28:18,298 --> 01:28:19,591
นะคะ

1295
01:28:23,303 --> 01:28:27,683
เพียงเพื่อจะบอกเขาว่า
ฉันยกโทษให้ที่เขาไม่ยอมกลับบ้าน

1296
01:28:29,977 --> 01:28:33,689
และฉันจะดูแลลูกๆ ของเราและ…

1297
01:28:36,817 --> 01:28:41,405
(ซาจิดพบพ่อของเขา
ห่างจากจอห์น สนอร์รี 100 เมตร)

1298
01:28:58,672 --> 01:29:01,008
เราพบร่างพวกเขาและได้รู้ว่า

1299
01:29:01,091 --> 01:29:03,802
พวกเขาติดอยู่ในพายุ

1300
01:29:03,886 --> 01:29:05,804
โอ้ อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่

1301
01:29:05,888 --> 01:29:08,599
เราไม่พบหลักฐาน
ว่าพวกเขาขึ้นไปถึงยอด

1302
01:29:10,058 --> 01:29:12,394
แต่จะถึงยอดหรือไม่ถึงยอด

1303
01:29:13,061 --> 01:29:15,189
มันไม่สำคัญสำหรับผม

1304
01:29:16,106 --> 01:29:18,192
พวกเขาไม่อยู่แล้วนี่

1305
01:29:22,821 --> 01:29:28,493
การตายที่นั่นไม่ใช่เรื่องง่าย
มันเป็นหนึ่งในการตายที่ยากที่สุด

1306
01:29:28,577 --> 01:29:31,413
เหลือเชื่อเลย ยากที่สุดวิธีหนึ่ง

1307
01:29:31,496 --> 01:29:34,082
ถ้าคนตายเพราะอุบัติเหตุ ตกลงมา…

1308
01:29:34,166 --> 01:29:37,211
ไม่กี่วินาทีก็จบแล้ว

1309
01:29:37,294 --> 01:29:42,341
แต่คนที่ติดอยู่ในพายุ
แช่แข็งอยู่ตรงนั้น

1310
01:29:42,424 --> 01:29:45,093
มันไม่ง่ายเลย

1311
01:29:54,061 --> 01:29:57,481
ผมไม่พูดหรอกว่าทีมเนปาลหักหลังเรา

1312
01:29:57,564 --> 01:30:03,987
แต่ถ้าพวกเขาบอกเรา
เราก็อาจจะพิชิตยอดเขาไปด้วยกันได้

1313
01:30:08,575 --> 01:30:11,203
อาลีเป็นเพื่อนที่ดีมากของผม

1314
01:30:12,913 --> 01:30:17,042
ที่มีคนเขาพูดกันว่า

1315
01:30:17,125 --> 01:30:19,127
เราตัดเชือกบนยอดเขา

1316
01:30:19,837 --> 01:30:24,883
พอตัดแล้วก็เอาเชือกออกไป

1317
01:30:24,967 --> 01:30:28,178
มันเป็นข่าวลือที่พูดกันไปทั่ว

1318
01:30:28,262 --> 01:30:31,390
ผมรู้สึกเสียใจนะ

1319
01:30:31,473 --> 01:30:35,894
เพราะผมเป็นเชอร์ปา
ที่นับถือศาสนาพุทธ

1320
01:30:37,646 --> 01:30:40,148
แต่บางทีนิมส์ไดก็เป็นคนประเภทที่

1321
01:30:40,232 --> 01:30:42,943
พูดอะไรออกไปโดยไม่คิดไตร่ตรองให้ดี

1322
01:30:47,656 --> 01:30:49,032
ครับ คือว่าสำหรับผม

1323
01:30:49,116 --> 01:30:51,577
เหตุผลส่วนหนึ่ง
ที่ผมอยากกลับไปในฤดูร้อน

1324
01:30:51,660 --> 01:30:55,539
เป็นเพราะข้อกล่าวหา
เรื่องที่นิมส์ตัดเชือก

1325
01:30:57,332 --> 01:30:59,543
เราก็ถ่ายรูปเชือกข้างบนมาด้วย

1326
01:31:00,169 --> 01:31:01,670
มันไม่ได้มีการเล่นตุกติกอะไร

1327
01:31:04,298 --> 01:31:10,179
ฤดูหนาวที่ผ่านมา
เราให้เชือก 700 เมตรนี้กับเชอร์ปา

1328
01:31:10,262 --> 01:31:13,599
เพื่อเอาไปตรึง โดยเฉพาะตรงคอขวด
และช่วงไต่ขึ้นยอดเขา

1329
01:31:13,682 --> 01:31:17,603
แต่ตอนนี้ผมขึ้นไปถึงยอดเขา
ก็มีเชือกอยู่หลายต่อหลายเส้น

1330
01:31:17,686 --> 01:31:20,063
ที่มีการตรึงและยึดติดไว้

1331
01:31:20,606 --> 01:31:25,152
ดังนั้นจึงไม่มีเชือกที่เชอร์ปาตัด
มันเป็นข่าวปลอมครับ

1332
01:31:31,575 --> 01:31:35,746
ผมว่าก็ต้องบอกตรงๆ
ว่านิมส์พูดแบบนั้นนั่นแหละ

1333
01:31:35,829 --> 01:31:39,750
โดยไม่ได้มีเจตนา
จะตัดเชือกจริงๆ หรอก

1334
01:31:48,592 --> 01:31:50,844
แต่พวกเต็นท์ที่แคมป์สามเนี่ย

1335
01:31:50,928 --> 01:31:53,263
สำหรับผมแล้วมันคือจุดที่ไปต่อไม่ได้

1336
01:31:56,850 --> 01:31:59,937
ถ้าไม่เกิดหายนะในแบบที่เกิดขึ้น

1337
01:32:00,020 --> 01:32:01,813
กับพวกนักปีนเขาบริษัททัวร์

1338
01:32:02,856 --> 01:32:05,692
และถ้าจอห์น อาลี และฆวน ปาโบล

1339
01:32:05,776 --> 01:32:09,112
ได้อบอุ่นร่างกาย
ได้เตรียมใจ และได้นอนหลับ

1340
01:32:09,613 --> 01:32:11,698
พวกเขาคงพิชิตยอดเขาได้อย่างปลอดภัย

1341
01:32:11,782 --> 01:32:14,743
และลงมาอย่างปลอดภัย
และยังคงมีชีวิตอยู่ถึงทุกวันนี้

1342
01:32:18,664 --> 01:32:21,875
มันมีร่องรอยของความประมาทอยู่

1343
01:32:24,127 --> 01:32:26,129
ซึ่งเริ่มต้นจากกลุ่มเซเว่น ซัมมิท

1344
01:32:29,633 --> 01:32:31,677
ผมก็เข้าใจความคิดของเขานะ

1345
01:32:31,760 --> 01:32:35,889
แน่นอนว่าถ้ากลางคืนพักผ่อนไม่ดี
เช้าวันรุ่งขึ้นความเสี่ยงก็ยิ่งสูง

1346
01:32:37,307 --> 01:32:40,143
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า
คุณต้องขึ้นไปต่อ

1347
01:32:40,227 --> 01:32:42,688
เพื่อพิชิตยอดเขา ไม่ว่ายังไงก็ตาม

1348
01:32:42,771 --> 01:32:44,273
นั่นไม่ใช่การตัดสินใจของเรา

1349
01:32:44,356 --> 01:32:49,194
เราไม่ได้ส่งอาลีขึ้นไป
อันที่จริงเราทำตรงกันข้ามเลย

1350
01:32:49,278 --> 01:32:53,156
เราได้พยายามจะโน้มน้าวเขาว่า
ตอนนี้น่าจะยังไม่เหมาะนะ

1351
01:32:54,366 --> 01:32:57,411
แต่พวกนายพลมากันที่เบสแคมป์

1352
01:32:57,494 --> 01:33:01,957
แล้วก็มีคนที่ทำสารคดี
เกี่ยวกับเขามาด้วย

1353
01:33:03,417 --> 01:33:07,796
ซึ่งได้สร้างความกดดันมหาศาล
ให้อาลีโดยเฉพาะเลย

1354
01:33:09,256 --> 01:33:11,258
พอผมมานั่งคิดถึงมันตอนนี้

1355
01:33:11,341 --> 01:33:14,136
นี่เป็นการเดินทางที่ประหลาดมาก

1356
01:33:14,219 --> 01:33:17,181
และผมก็ได้เรียนรู้อย่างมาก
เรื่องชื่อเสียงหรืออะไรต่างๆ

1357
01:33:17,264 --> 01:33:18,807
ทุกคนพอใจไหม

1358
01:33:18,891 --> 01:33:23,562
ยกตัวอย่างเช่น
ความคิดที่อยากสร้างชื่อให้เนปาล

1359
01:33:23,645 --> 01:33:25,814
แต่อันที่จริงนิมส์กลับได้แสงไปเต็มๆ

1360
01:33:25,898 --> 01:33:28,317
ส่วนคนอื่นๆ ก็ถูกลืมเลือนไป

1361
01:33:32,529 --> 01:33:36,450
สุดท้ายแล้ว
คนที่มีเงินและอำนาจเท่านั้นแหละ

1362
01:33:36,533 --> 01:33:40,120
ที่ได้ประโยชน์
จากความสำเร็จครั้งนี้จริงๆ

1363
01:33:40,204 --> 01:33:43,498
ส่วนคนที่พูดภาษาอังกฤษไม่เก่ง

1364
01:33:43,582 --> 01:33:46,543
และไม่สามารถออกสื่อ
แสดงความเห็นของตัวเองได้ดี

1365
01:33:46,627 --> 01:33:48,670
พวกเขาก็ไม่ได้อะไรเลยจากเรื่องนั้น

1366
01:33:48,754 --> 01:33:51,340
พวกเขาก็ยังคงเป็น
เชอร์ปาปีนเขาคนเดิม

1367
01:33:51,423 --> 01:33:52,799
อย่างที่เคยเป็นเมื่อก่อน

1368
01:34:01,099 --> 01:34:03,268
เรามีมรดกที่สืบทอดกันมา

1369
01:34:03,352 --> 01:34:08,273
และตระกูลซัดปารา
ก็มีชื่อเสียงด้านการปีนเขา

1370
01:34:30,462 --> 01:34:35,092
พอไตร่ตรองแล้ว
ผมก็สงสัยเรื่องการปีนเขา

1371
01:34:35,175 --> 01:34:39,805
ผมคิดอยู่ว่าจะเดินหน้า
ทำอาชีพนี้ต่อดีไหม

1372
01:34:46,854 --> 01:34:51,358
แต่พ่อผมรักการปีนเขามาทั้งชีวิต

1373
01:34:51,441 --> 01:34:57,114
และตายอยู่ท่ามกลางภูเขา

1374
01:35:00,826 --> 01:35:07,374
ตอนนี้พ่ออยู่บนเขาแล้ว
และจะอยู่ตรงนั้นตราบชั่วนิรันดร์

1375
01:37:10,247 --> 01:37:12,249
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย